Гар мусоид шавад он турраи анбари шиканам

گر مساعد شود آن طرۀ عنبر شکنم

Чандгоҳии зи ҷунуни рахт бсҳро фиканам

چندگاهی ز جنون رخت بصحرا فکنم

Бош икдм ки кунам перҳани шавқи қабо

باش یکدم که کنم پیرهن شوق قبا

Аикмонкш ки зании новаки мижгони бетонам

ایکمانکش که زنی ناوک مژگان بتنم

Хор роҳӣаст ки андари талабати рафтаи бпо

خار راهیست که اندر طلبت رفته بپا

Ҳар сӯи мӯӣ ки сар дода бурун аз баданам

هر سو موی که سر داده برون از بدنم

зи тамошои мангар ҳасад ояд бҷмол

ز تماشای منگر حسد آید بجمال

Парда бурдор ки ман бехабар аз хештанам

پرده بردار که من بی خبر از خویشتنم

Шуълаи ишқ дар овехт бФонўси хаёл

شعلۀ عشق در آویخت بفانوس خیال

Хунаки онрўзкаҳи сар бар кунад аз перҳанам

خنک آنروزکه سر بر کند از پیرهنم

Мнкаҳ то дӯши ҳам оғӯш ту будам шабу рӯз

منکه تا دوش هم آغوش تو بودم شب و روز

Гарми имрӯз ба бинӣ нашиносӣ ки манам

گرم امروز به بینی نشناسی که منم

Чун нанолам ки бзнҷири сари зулфи туам

چون ننالم که بزنجیر سر زلف توام

Рӯз шуд шому биёади омадаи аҳди ватанам

روز شد شام و بیاد آمده عهد وطنم

То хаёли туам аз дида бҷоӣӣ наравад

تا خیال توام از دیده بجائی نرود

Ҳамаи шаб то бсҳргаҳи мижа бар ҳам назанам

همه شب تا بسحرگه مژه بر هم نزنم

Лаб ӯ бар лаби бегона ва ман дрғм ӯ

لب او بر لب بیگانه و من درغم او

Шуҳраи шаҳрӣу ширини бхёлии даҳанам

شهرۀ شهری و شیرین بخیالی دهنم

Шӯри ширини даҳанони кӯҳи гарони бигузорад

شور شیرین دهنان کوه گران بگذارد

Нирои хираи зи сангини дилии кӯҳканам

نیرّا خیره ز سنگین دلی کوهکنم