Ки бргзшт ки хӯн меравад зи чашми терм

که برگذشت که خون می‌رود ز چشم ترم

Чаҳ шуъла буд ки аз по гирифт то ба серум

چه شعله بود که از پا گرفت تا به سرم

Сазои ман ки нпрдохтми зи дона ба дом

سزای من که نپرداختم ز دانه به دام

Бикаш ба хӯни дил эй санги ишқи болу пурм

بکش به خون دل ای سنگ عشق بال و پرم

Дигар муомила бо кас намонад ҷузи ту маро

دگر معامله با کس نماند جز تو مرا

Биёи биё ки чу дардами яке сет ғам нахӯрам

بیا بیا که چو دردم یکی‌ست غم نخورم

Балои нигар ки ба чли солагӣ чу кӯдаки хирад

بلا نگر که به چل‌سالگی چو کودکِ خُرد

Ҳаловати лаб шухӣ фирефт бо шукрам

حلاوت لب شوخی فریفت با شکرم

Ваа рафт шаб эй офтоби субҳи умед

وه رفت شب ای آفتاب صبح امید

Бар ори сар ки малолат гирифт бо қамарам

بر آر سر که ملالت گرفت با قمرم

Табиб аз он бути номеҳрбони даҳ дила пресс

طبیب از آن بت نامهربانِ ده‌دله پرس

зи дарди ман ки ман аз ҳоли хеш бе хабарам

ز درد من که من از حال خویش بی‌خبرم

Чаҳ доғ буд ки чашмати ниҳод бар дили риш

چه داغ بود که چشمت نهاد بر دل ریش

Ки дид хоб надорад зи нола то саҳарам

که دید خواب ندارد ز ناله تا سحرم

Ту бргзштӣ аз саргузашти сайли сиришк

تو برگذشتی از سرگذشت سیل سرشک

Биё бибин ки чаҳҳо бету меравад ба серум

بیا ببین که چه‌ها بی‌تو می‌رود به سرم

Гарми зи душмани ҷонӣ буд умеди халос

گَرَم ز دشمنِ جانی بُوَد امیدِ خلاص

Умед нест ки аз дасти дӯсти ҷони бабрам

امید نیست که از دست دوست جان ببرم

Ҳамеша дасти наёбади дили вафои дорӣ

همیشه دست نیابد دل وفا داری

Бета макун ки чунин дил ба дайгарии сипарам

بتا مکن که چنین دل به دیگری سپرم