Дар камолат чаҳ даҳум дод схндонӣ ро

در کمالت چه دهم داد سخندانی را

Ҳад гузаштааст аз онсўрти инсонӣ ро

حد گذشته است از آنصورت انسانی را

Ҷурм дил нест ки чашм аз ту бигардонад боз

جرم دل نیست که چشم از تو بگرداند باز

Ихтиёрӣ набӯд киштии тӯфонӣ ро

اختیاری نبود کشتی طوفانی را

Парда бурдор ки аз лутф наёрад дидан

پرده بردار که از لطف نیارد دیدن

Чашми кӯтаҳи назарони сӯрати рӯҳонӣ ро

چشم کوته نظران صورت روحانی را

Бо ту ҳамчашмии оҳӯии хутан айн хатост

با تو همچشمی آهوی ختن عین خطاست

Саҳар паҳлу назанад ояти яздоне ро

سحر پهلو نزند آیت یزدانی را

То шунидам ки бўиронаҳ буд ҷои парӣ

تا شنیدم که بویرانه بود جای پری

Дӯст дорам бтмнои ту вайронӣ ро

دوست دارم بتمنای تو ویرانی را

Ҳасан аз он поя гузаштааст ки ошиқ нашаванд

حسن از آن پایه گذشته است که عاشق نشوند

Парда пӯшӣ натавон Юсуфи канъонӣ ро

پرده پوشی نتوان یوسف کنعانی را

То сабои чанбари гесуии ту дар даст гирифт

تا صبا چنبر گیسوی تو در دست گرفت

Бехат бар фарқи ман асбоби парешоне ро

بیخت بر فرق من اسباب پریشانی را

Нир аз оҳи ниҳони пар шудаи дили митрсм

نیر از آه نهان پر شده دل میترسم

Дӯд боло равад ин оташи пинҳонӣ ро

دود بالا رود این آتش پنهانی را