Нафас бозпасинаст зи ҳиҷрати ҷон ро

نفس بازپسین است ز هجرت جان را

Муждае бахт ки шуд умр ба сари ҳиҷрон ро

مژده ای بخت که شد عمر به سر هجران را

Тоқати боҷи ғамаш дар дил вайрона намонад

طاقت باج غمش در دل ویرانه نماند

Бози ҳаштуми буии ин деҳкадаи вайрон ро

باز هشتم به وی این دهکده ویران را

Муҳтарами дори ғам эй дил ки худованди карам

محترم دار غم ای دل که خداوند کرم

Гарчи кофар буд икром кунад меҳмон ро

گرچه کافر بود اکرام کند مهمان را

Тундам аз сар гузарад ғофил ва ман ғарқи нигоҳ

تندم از سر گذرد غافل و من غرق نگاه

Нест аз тлўсаҳи ғарқаи хабари тӯфон ро

نیست از تلوسه غرقه خبر طوفان را

Дил шуд аз мӯътакифи гӯшаи абрӯ чаҳ аҷаб

دل شد از معتکف گوشه ابرو چه عجب

Кунҷи миҳроб буд бесар ва бесомон ро

کنج محراب بود بی‌سر و بی‌سامان را

Ба нӯки тимор ғуборӣ кунад аз зулфи ту чашм

به نوک تیمار غباری کند از زلف تو چشم

Дам ба дам тар кунад аз ашки пари мижгон ро

دم به دم تر کند از اشک پَرِ مژگان را

Ба хадангам чу занӣ сахт бикаш боли камон

به خدنگم چو زنی سخت بکش بال کمان

Тарсами он сӯ гузарад пари зи ҳадафи пайкон ро

ترسم آن سو گذرد پَر ز هدف پیکان را

Даст бар гардани ҷонони ману халқии нигарон

دست بر گردن جانان من و خلقی نگران

Кӯ надиданд магари ҳеҷ бабри чавгон ро

کو ندیدند مگر هیچ به بر چوگان را

Кӯси таслими фурӯи кӯб ки вайрон уфтад

کوس تسلیم فرو کوب که ویران افتد

Нири он малик ки гардан наниҳад султон ро

نیر آن ملک که گردن ننهد سلطان را