Чашм бар сайдами ниФкнди оншкори афкани дареғ

چشم بر صیدم نیفکند آنشکار افکن دریغ

Дар хури шоҳини чашм ӯ набудам ман дареғ

در خور شاهین چشم او نبودم من دریغ

Икдмӣ наситод то бинад ки чўнсўзми бхўиш

یکدمی نستاد تا بیند که چونسوزم بخویش

Онкӣ зад бар оташ афсурдаам домани дареғ

آنکه زد بر آتش افسرده ام دامن دریغ

Тунд чун ибрози сари ман дӯш бигузашт ва нагуфт

تند چون ابراز سر من دوش بگذشت و نگفت

Сӯхт аз барқи тағофули мӯрро хирмани дареғ

سوخت از برق تغافل مور را خرمن دریغ

Гӯшаи абрӯӣ ӯ аидли мақомӣ дилкаш аст

گوشۀ ابروی او ایدل مقامی دلکش است

Нестам аз чашми кофари кеш ӯ эмини дареғ

نیستم از چشم کافر کیش او ایمن دریغ

Васли дили барад аз ману ҷон низ бар буҳрони супурд

وصل دل برد از من و جان نیز بر بحران سپرد

Дар ҳалоками дӯст икдл гашта бо душмани дареғ

در هلاکم دوست یکدل گشته با دشمن دریغ

Аҷр ҳар нӯши лабии нешии зи нозаш дар қафост

اجر هر نوش لبی نیشی ز نازش در قفاست

Бар начедам лолаи аӣии бидоғ аз аинглшни дареғ

بر نچیدم لاله ائی بیداغ از اینگلشن دریغ

Дӯш чун ҷонаш , кашидам танги хўшхўш дар канор ,

دوش چون جان اش ، کشیدم تنگ خوشخوش در کنار،

Дар миёни бикона буд аммо ҳиҷоби тани дареғ

در میان بیکانه بود اما حجاب تن دریغ

Донаи шодии фалаки зинкҳнаҳи прўизн ба бехат

دانۀ شادی فلک زینکهنه پرویزن به بیخت

Баси хами ғами монда бар болои прўизни дареғ

بس خم غم مانده بر بالای پرویزن دریغ

Бо хаёли субҳи васли умрам басар рафт ва назод

با خیال صبح وصل عمرم بسر رفت و نزاد

Ҷуз натоҷ ғам аз ин шабҳои обистани дареғ

جز نتاج غم از این شبهای آبستن دریغ

Ақли ман бар буд аз сари ин Манижа вааш арӯс

عقل من بر بود از سر این منیژه وش عروس

БеТаҳамтан мондам андари чоҳ чун бежани дареғ

بی تهمتن ماندم اندر چاه چون بیژن دریغ

Нирои дӯшиза Эй мегуфт бо ойинаи дӯш

نیرّا دوشیزه ای میگفت با آئینه دوش

Модари гетии зи нар зодан шуд астрўни дареғ

مادر گیتی ز نر زادن شد استرون دریغ