Аз ҳуш ҷонгдоз шуд оби устихони ман

از هوش جانگداز شد آب استخوان من

Он ққнсм каз оташи худ сӯхти ҷони ман

آن ققنسم کز آتش خود سوخت جان من

Чун карами қзкаҳи дом вай омад рзоби хеш

چون کرم قزکه دام وی آمد رضاب خویش

Саҳари Нёни ман шудаи ақди аллсони ман

سحر نیان من شده عقد اللسان من

Хами гашт пушт мардем аз кунҷкови даҳр

خم گشت پشت مردیم از کنجکاو دهر

Дидикаҳ чун кашид ъҷўзии камони ман

دیدیکه چون کشید عجوزی کمان من

Афкори сияҳ бор фикандам бчоаҳи ғам

افکار سیه بار فکندم بچاه غم

Он Юсуфам ки гург ман омад шбонмн

آن یوسفم که گرگ من آمد شبانمن

Чўнмрғи шаб чаро нкшми нолаҳои зор

چونمرغ شب چرا نکشم ناله های زار

Каз тири мор оҳпураст ошёни ман

کز تیر مار آه پراست آشیان من

Ояд бигӯаш суҳуфаи дамодами зирдлӣ

آید بگوش صحفه دمادم زیردلی

Чун неи ҳазор нолаи зи калаки бенон ман

چون نی هزار ناله ز کلک بنان من

Аз заъфарони чеҳра ва аз арғавони ашк

از زعفران چهره و از ارغوان اشک

Натавон зиҳами шинохти баҳору хазони ман

نتوان زهم شناخت بهار و خزان من

Табъ оварад забони сухани санҷро ба нутқ

طبع آورد زبان سخن سنج را به نطق

Шуд табъи нуктаи санҷи ъқоли забони ман

شد طبع نکته سنج عقال زبان من

Ғоратгарони дард ва ғам оварда рӯзи хӯн

غارتگران درد و غم آورده روز خون

Аз чорсўи бгнҷ дар шоягони ман

از چارسو بگنج دُر شایگان من

Дили ҳамчуи снгпораҳи дамодами ҷаҳди зҷоӣ

دل همچو سنگپاره دمادم جهد زجای

Аз туфи оҳи сина оташ фишон ман

از تف آه سینۀ آتش فشان من

Онзри холисам ки Бухоро кунад фалак

آنزر خالصم که بخارا کند فلک

Ҷои маҳаки зи кӯри дилии имтиҳони ман

جای محک ز کور دلی امتحان من

Вонтўтим ки дар қафасам карда рӯзгор

وانطوطیم که در قفسم کرده روزگار

Ёрон хабар бурид бҳндўстони ман

یاران خبر برید بهندوستان من

Вонкўкбм ки аз назари наҳси нокасон

وانکوکبم که از نظر نحس ناکسان

Дар бурҷи ғаму бол ман омад қирони ман

در برج غم و بال من آمد قران من

Ғами баҳри хӯну оҳи ман анфоси ҷзру мад

غم بحر خون و آه من انفاس جزر و مد

Дар вай чу таҳтаи пораи дили нотавони ман

در وی چو تخته پاره دل ناتوان من

Ман пел сайд гаштау саркӯби ҷоҳилон

من پیل صید گشته و سرکوب جاهلان

Мизроби оҳанӣни фалаки билбони ман

مضراب آهنین فلک بیلبان من

Пелам мёд ёди з Ҳиндӯстон кунад

پیلم میاد یاد ز هندوستان کند

Ҷўзи ситораи резад ҳар шаб бихон ман

جوز ستاره ریزد هر شب بخوان من

Чашм баон фазлам ва бар чеҳраи ним шаб

چشم بهان فضلم و بر چهره نیم شب

Ашгрўони ситораи ҳафт осмони ман

اشگروان ستارۀ هفت آسمان من

ФилосФони садри дабистони ҳафт хат

فیلاسفان صدر دبستان هفت خط

Бар дасти илми кӯдаки сар ъушр хон ман

بر دست علم کودک سر عشر خوان من

Дар кулбаи тФлсФи ман сад чу буъалӣ

در کلبۀ تفلسف من صد چو بوعلی

ё хаста аз тсобқи явми алрҳони ман

یا خسته از تسابق یوم الرهان من

Будам қин садр нишинон базми хос

بودم قین صدر نشینان بزم خاص

Зомизши авоми фурӯкости шаъни ман

زامیزش عوام فروکاست شأن من

Чун санги кимиёи баназарҳо ниҳон шудам

چون سنگ کیمیا بنظرها نهان شدم

Кас огаҳӣ наёфт зи сари ниҳони ман

کس آگهی نیافت ز سرّ نهان من

Чун тўтё бидида нишондии марои зи лутф

چون توتیا بدیده نشاندی مرا ز لطف

Барадии пай ар замонаи брўҳи каёни ман

بردی پی ار زمانه بروح کیان من

Қръ Флотнаст марои чашму хӯни ашк

قرع فلاطن است مرا چشم و خون اشک

Бар домани оби аҳмару дили дигдони ман

بر دامن آب احمر و دل دیگدان من

Кибрят аҳмараст марои кибриёии қадар

کبریت احمر است مرا کبریای قدر

Кандар фароз қулла қофаст кони ман

کاندر فراز قله قافست کان من

Дардо ки файласуфи куҳани соли даҳри пер

دردا که فیلسوف کهن سال دهر پیر

Нашнохт қадари ҷавҳари чорохшҷони ман

نشناخت قدر جوهر چاراخشجان من

Бар гӯри ғами зи оташи намрудӣ аз қусӯр

بر گور غم ز آتش نمرودی از قصور

Бишикаст шишаи дили симобсони ман

بشکست شیشه دل سیمابسان من

Ғофил ки бо латофати табъӣ ки мармар аст

غافل که با لطافت طبعی که مرمر است

Аз ҳалам ман бияёду норолхсони ман

از حلم من بیاید و نارالخصان من

Мондам бсди ҳиҷоби зи харгоҳи қурби давр

ماندم بصد حجاب ز خرگاه قرب دور

То аз кадоми парда бар ояд фиғони ман

تا از کدام پرده بر آید فغان من

Додам мақоми поку ситодами ҳазизи хок

دادم مقام پاک و ستادم حضیض خاک

Хоками басар на суди ману неи зиёни ман

خاکم بسر نه سود من و نی زیان من

Гӯш аз танини хрмксонм садо гирифт

گوش از طنین خرمکسانم صدا گرفت

Аикош буд манзили ънқомкони ман

ایکاش بود منزل عنقامکان من

Дар зулмати Сикандарами аикоши Хизри бахт

در ظلمت سکندرم ایکاش خضر بخت

Зии боргоҳ шоҳ кашидӣ Аннани ман

زی بارگاه شاه کشیدی عنان من

Шоҳаншаҳи сарири вилоят ки аз азал

شاهنشه سریر ولایت که از ازل

Бо меҳр ӯ сиришта гули хонадони ман

با مهر او سرشته گل خاندان من

Рӯҳонӣон ба тӯҳфаи брондоздмми абир

روحانیان به تحفه براندازدمم عبیر

Ҳар дам ки ном ӯ гузарад бар забони ман

هر دم که نام او گذرد بر زبان من

Дар сояи ваии эминам аз деви хираи сар

در سایۀ وی ایمنم از دیو خیره سر

Каз пос ӯст ҷавшану бркстўони ман

کز پاس اوست جوشن و برکستوان من

Ҷузи савт ӯ садоӣ дигар дар тўӣ набӯд

جز صوت او صدای دگر در طوی نبود

Бо ин наво параст раги устихони ман

با این نوا پر است رگ استخوان من

Доне ки тарҷумони ҳувият лисон ӯст

دانی که ترجمان هویت لسان اوست

Гӯи муддаӣ занах назанад брҳўони ман

گو مدعی زنخ نزند برهوان من

Хасм ар кунад мухосима бо ман дар аинҳдис

خصم ار کند مخاصمه با من در اینحدیث

Аинкўӣу аинчмонаҳ ва ин сўлҷони ман

اینکوی و اینچمانه و این صولجان من

Ту дасти эзадӣу ҷаҳони дстгори ту

تو دست ایزدی و جهان دستگار تو

Миннати хдоиро ки адо шуд змони ман

منت خدایرا که ادا شد ضمان من

Маъзӯрам аз нафаси зи мдиҳт фурӯ кунам

معذورم از نفس ز مدیحت فرو کنم

эй бартар аз хаёлу қиёсу гумони ман

ای برتر از خیال و قیاس و گمان من

Тарсам кигар боўҷи санояти қадами нуҳум

ترسم که گر باوج ثنایت قدم نهم

Оташ фитад бшҳпри нутқу баёни ман

آتش فتد بشهپر نطق و بیان من

Гирам ки чун маъонии васфат адо кунам

گیرم که چون معانی وصفت ادا کنم

Рӯҳи алқудс сухан кунад андари даҳони ман

روح القدس سخن کند اندر دهان من

Авроқ на сипеҳр буд суҳуфа нигор

اوراق نه سپهر بود صحفه نگار

Аз шохи сидраи хомаи тарози ?данёни ман

از شاخ سدره خامه طراز دنیان من

Ризвони зи ҳавзи кавсарами оради ҳамеи мидод

رضوان ز حوض کوثرم آرد همی مداد

Ояд дабири роди фалаки тарҷумони ман

آید دبیر راد فلک ترجمان من

Бо ӣнҳамаи ҳикояти мӯи рости вакили баҳр

با اینهمه حکایت مو راست وکیل بحر

Аихок бар сари ман ва ин достони ман

ایخاک بر سر من و این داستان من

Қофӣ ки аз ҳазизи ваии анқои пари афканд

قافی که از حضیض وی عنقا پر افکند

То худ куҷо расад магас пурфишон ман

تا خود کجا رسد مگس پرفشان من

Хуштар ки ноқаи сухан аз аҷз пай кунам

خوشتر که ناقۀ سخن از عجز پی کنم

Коинроаҳ нест дар хури туашу тўонмн

کاینراه نیست در خور توش و توانمن

Шоҳои марои бхои кидират рухсатӣ фирист

شاها مرا بخا کدرت رخصتی فرست

КоФсрдаҳ нак зи боди хазони гулистони ман

کافسرده نک ز باد خزان گلستان من

То бори дайгарии магар аз дстбўси хеш

تا بار دیگری مگر از دستبوس خویش

Лутфати равони тозаи дамад бар равони ман

لطفت روان تازه دمد بر روان من

Биллоҳи зи парниёну ҳарири биҳишт ба

بالله ز پرنیان و حریر بهشت به

Хок дарат ҳарири ману парниёни ман

خاک درت حریر من و پرنیان من

Онзраҳ ки халқ наёранд дар ҳисоб

آنذره که خلق نیارند در حساب

Аз хон қисматат буд онзраҳи зи он ман

از خوان قسمتت بود آنذره ز آن من

Лекин сазад ки боҷи ситонами зоФтоб

لیکن سزد که باج ستانم زآفتاب

Гар шҳпри ҳам?ут буд сояи бони ман

گر شهپر همات بود سایه بان من

Номии зи худ стоӣим аз бар забони гузашт

نامی ز خود ستائیم از بر زبان گذشت

Тўқири ном туаст зи тўқири шаъни ман

توقیر نام تو است ز توقیر شأن من

зи асҳоб Каҳф шуд чу сегӣ номвар чаро

ز اصحاب کهف شد چو سگی نامور چرا

з афлок нагзарад зи ту ному нишони ман

ز افلاک نگذرد ز تو نام و نشان من

Охир на худ з рӯй аноят маро бихоб

آخر نه خود ز روی عنایت مرا بخواب

Гуфтӣ ки тираст саги остони ман

گفتی که تیر است سگ آستان من

Танро рухи арзи лавси маосӣ буд сиёҳ

تن را رخ ارز لوث معاصی بود سیاه

Ҷони пар ҳавоӣ туаст бибахшо ба ҷони ман

جان پر هوای توست ببخشا به جان من