Бо синаи ғаматро сарукори баст ва гарна

با سینه غمت را سروکار بست و گرنه

Сад бори зи оҳи саҳараш сӯхта будам

صد بار ز آه سحرش سوخته بودم

Як лаҳзаи фироқи туам аз дидаи фурӯи рехт

یک لحظه فراق توام از دیده فرو ریخت

Ашкӣ ки ба сад хӯни дил андӯхта будам

اشکی که به صد خون دل اندوخته بودم

То ҷой хаёлат нашавад тираи шаби ҳиҷр

تا جای خیالت نشود تیره شب هجر

Сад машъала аз оҳи дил афрӯхта будам

صد مشعله از آه دل افروخته بودم