Манам имрӯз ки дар санъати ишқи устодам

منم امروز که در صنعت عشق استادم

Оҳи ҷонкоҳи марои теша ва ман Фарҳодам

آه جانکاه مرا تیشه و من فرهادم

Баъс нест дар ин дайри куҳани фарёдам

بعث نیست در این دیر کهن فریادم

Фош мегӯяму азгФтаҳи худ дилшодам

فاش میگویم و ازگفتۀ خود دلشادم

Чун кашами рахт аз аиндҳкдаҳ ӣаст равоқ

چون کشم رخت از ایندهکده یست رواق

Пои нуҳум бар сари ин на фалаки заррини тоқ

پا نهم بر سر این نه فلک زرین طاق

Бар сари сидра тӯлӣ фиканам тарҳи всоқ

بر سر سدرۀ طولی فکنم طرح وثاق

Тоири гулшани қудсам чаҳ даҳуми шарҳи фироқ

طایر گلشن قدسم چه دهم شرح فراق

Дар азали маскану мأлўФ на ӣнҷоем буд

در ازل مسکن و مألوف نه اینجایم بود

Гулшани қудсу лаби моء муайян ҷоем буд

گلشن قدس و لب ماء معین جایم بود

Пояи чархи барин паст тарин ҷоем буд

پایۀ چرخ برین پست ترین جایم بود

Ман малик будаму фирдавс барин ҷоем буд

من ملک بودم و فردوس برین جایم بود

Чу бад-ӣни дайр бар афтодам аз он бузаи сарвар

چو بدین دیر بر افتادم از آن بزه سرور

Хира шуд чашми дилам аз асари шуълаи тавр

خیره شد چشم دلم از اثر شعلۀ طور

Басари афкандаи марои орзӯии васли ту шӯр

بسر افکنده مرا آرزوی وصل تو شور

Сояи тӯбоу дили ҷўӣии ҳуру лаби ҷӯй

سایه طوبی و دل جوئی حور و لب جوی

Воъизи афсона беҳуда махон бо ман зор

واعظ افسانۀ بیهوده مخوان با من زار

Ки ман шефтаро панд наёяд дар кор

که من شیفته را پند نیاید در کار

Дил савдо зада чун бркнм аз меҳр нигор

دل سودا زده چون برکنم از مهر نگار

Нест бар лавҳи дилами ҷузи алифи қомати ёр

نیست بر لوح دلم جز الف قامت یار