Чаҳ мужда буд ки бод саҳаргаҳӣ оварад

چه مژده بود که باد سحرگهی آورد

Ҳавои шӯру тараб бар дилам раҳе оварад

هوای شور و طرب بر دلم رهی آورد

Дил аз сумуми ҳаводис кунун шавад эмин

دل از سموم حوادث کنون شود ایمن

Ки рӯ ба сояи он қомат сеӣ оварад

که رو به سایهٔ آن قامت سهی آورد