Азои мошӣти ани тҳиии ҳиўаҳи ҳлўаҳи алмҳё

اذا ماشئت ان تحیی حیوة حلوة المحیا

Ба расвои баровари сари зи мастурии бурун на по

به رسوایی برآور سر ز مستوری برون نِهْ پا

Ҳадиси ҳасану муштоқии даруни пардаи пинҳон буд

حدیث حسن و مشتاقی درون پرده پنهان بود

Баромади шавқ аз хилвати ниҳоди ин роз бар саҳро

برآمد شوق از خلوت نهاد این راز بر صحرا

зи хату холи рухсораши қазо шакл намӯд аввал

ز خط و خال رخسارش قضا شکل نمود اول

Қалами бардошт ҳар зарраи варақи пари гашт аз иншо

قلم برداشت هر ذره ورق پر گشت از انشا

Дар он гулшан ҳаво будам ки мастии зод аз наргис

در آن گلشن هوا بودم که مستی زاد از نرگس

Дар он маҷлис сафо будам ки ишқ аз ҳасан шуд пайдо

در آن مجلس صفا بودم که عشق از حسن شد پیدا

Ба заҳмат иттисол уфтад , чу пайвандӣ бурид аз ҳам

به زحمت اتصال افتد، چو پیوندی برید از هم

Ба фурсати қатра дарё мешавад , чун қатра шуд дарё

به فرصت قطره دریا می‌شود، چون قطره شد دریا

Куҷои нозу ниёзи ошиқу маъшӯқ кам гардад

کجا ناز و نیاز عاشق و معشوق کم گردد

зи ҳоҷати ҳасани мустағнӣ ва мо муҳтоҷи истиғно

ز حاجت حسن مستغنی و ما محتاج استغنا

Шаробу шоҳиду майхонау соқии ҳамаи дилкаш

شراب و شاهد و میخانه و ساقی همه دلکش

Ба ин хумор бепарво сиррӣ дорем ва сад савдо

به این خمار بی‌پروا سری داریم و صد سودا

Тақозо бар тақозо мерасад зон сӯии дил ҳар дам

تقاضا بر تقاضا می‌رسد زان سوی دل هر دم

Замонӣ нестам холии фиғони зини шавқи короФзо

زمانی نیستم خالی فغان زین شوق کارافزا

Агар нолами зи ҳурмон рух магардон ҳасбаи ллаҳ

اگر نالم ز حرمان رخ مگردان حسبة لله

Қиёси васл ва маҳрӯмӣ гулистонасту нобӣно

قیاس وصل و محرومی گلستانست و نابینا

Даруни байти аҳзони пери нобӣно чаҳ ме донад

درون بیت احزان پیر نابینا چه می‌داند

Ки шаҳрӣ бар сари савдоӣ Юсуф мекунад ғавғо

که شهری بر سر سودای یوسف می‌کند غوغا

« назирӣ »гар тамаъи дорӣ ки мақбул ҷаҳон бошӣ

«نظیری» گر طمع داری که مقبول جهان باشی

Флои тҳсду лотбхлу лотҳрси алии алднё

فلا تحسد و لاتبخل و لاتحرص علی الدنیا