Завқи виҷдону назар холис шуду хомам ҳануз

ذوق وجدان و نظر خالص شد و خامم هنوز

Соф шуд майҳо вале ман дардии ошомам ҳануз

صاف شد می ها ولی من دردی آشامم هنوز

Гӯшу лаб бар муждаи дидору қосид дар сафар

گوش و لب بر مژده دیدار و قاصد در سفر

Хонаи пари шодӣ ва дар роҳаст пайғомам ҳануз

خانه پر شادی و در راهست پیغامم هنوز

Барнаме ояд ҳилоли идам аз абри умед

برنمی آید هلال عیدم از ابر امید

Умр рафту ҳамчуи Тифлон бар сари бомам ҳануз

عمر رفت و همچو طفلان بر سر بامم هنوز

Рӯзи мавлудами фалаки маҳзар ба фарзандӣ навишт

روز مولودم فلک محضر به فرزندی نوشت

Бас ки хорам аз падар нашунида каси номам ҳануз

بس که خوارم از پدر نشنیده کس نامم هنوز

Сайри ҳафтод ва ду миллат кардаам дар таври ишқ

سیر هفتاد و دو ملت کرده ام در طور عشق

Кас намедонад чаҳ хоҳад буд анҷомам ҳануз

کس نمی داند چه خواهد بود انجامم هنوز

Макри Иблису фиреб дона ам омад биёад

مکر ابلیس و فریب دانه ام آمد بیاد

Борҳои гаштами зи қайди озод ва дар домам ҳануз

بارها گشتم ز قید آزاد و در دامم هنوز

Аз даруни дӯзахи з бе тобии буруни андоздм

از درون دوزخ ز بی تابی برون اندازدم

Садра аз хомӣ ба оташ рафтаму хомам ҳануз

صدره از خامی به آتش رفتم و خامم هنوز

Гарчи аз сиҳҳати зи бдмстӣ бурунам карда анд

گرچه از صحت ز بدمستی برونم کرده اند

Ҷуръае аз раҳм мерезанд дар ҷомам ҳануз

جرعه ای از رحم می ریزند در جامم هنوز

Шукр агар радам « назирӣ » талх бар табъаши ним

شکر اگر ردم «نظیری » تلخ بر طبعش نیم

намекунад гоҳе лабии ширин ба дашномам ҳануз

می کند گاهی لبی شیرین به دشنامم هنوز