Аз ниёзу тоъатам мақсӯд дидорасту бас

از نیاز و طاعتم مقصود دیدارست و بس

Чун шавад рӯзи қиёмат бо туам корасту бас

چون شود روز قیامت با توام کارست و بس

Баси камар дар хизмати габру брҳмн баста ам

بس کمر در خدمت گبر و برهمن بسته ام

Ин ки май созами радо ва хирқа зуннорасту бас

این که می سازم ردا و خرقه زنارست و بس

Нуктае аз дӯст бар хотир гарон оварда ам

نکته ای از دوست بر خاطر گران آورده ام

Ҳарки аз гулзор меояд гулаш борасту бас

هرکه از گلزار می آید گلش بارست و بس

Дидаи баҳри ибтилои сад ҷо фиребам ме диҳад

دیده بهر ابتلا صد جا فریبم می دهد

Гирди дил ҳарчанд май гирдам ҳамин ёрасту бас

گرد دل هرچند می گردم همین یارست و بس

То ба гардани шайх дар қарзи намоз ва рӯза аст

تا به گردن شیخ در قرض نماز و روزه است

Гар ба таҳқиқаш бибинӣ риш ва дасторасту бас

گر به تحقیقش ببینی ریش و دستارست و بس

Ҷазбаи хоси аноят кӣ далел мо шавад

جذبه خاص عنایت کی دلیل ما شود

Дастгири мо заъифон нола зорасту бас

دستگیر ما ضعیفان ناله زارست و بس

На дами сӯфӣ сафо бахшад на рози хилватӣ

نه دم صوفی صفا بخشد نه راز خلوتی

Равшании дили зи файз чашм бедорасту бас

روشنی دل ز فیض چشم بیدارست و بس

Юсуф аз байъ « назирӣ » рафтаи беруни борҳо

یوسف از بیع «نظیری » رفته بیرون بارها

Дар ҳамаи бозор қлошӣ харидорасту бас

در همه بازار قلاشی خریدارست و بس