На гули ин ҷои зи ишқи хори фориғ

نه گل این جا ز عشق خار فارغ

На мл аз шӯриши хумори фориғ

نه مل از شورش خمار فارغ

Дарин маҷлиси тараб ҳар дам фузунаст

درین مجلس طرب هر دم فزونست

Нагардад соқӣ аз эсори фориғ

نگردد ساقی از ایثار فارغ

Шаб омад навбати савдоӣ мо шуд

شب آمد نوبت سودای ما شد

зи шӯр ва фитна шуд бозори фориғ

ز شور و فتنه شد بازار فارغ

Малик хуфту асаси табл сеюм зад

ملک خفت و عسس طبل سوم زد

Шудем аз заҳмати ағёри фориғ

شدیم از زحمت اغیار فارغ

Рақиб ва посбон хобид ва гардид

رقیب و پاسبان خوابید و گردید

Дили пӯянда аз зинҳори фориғ

دل پوینده از زنهار فارغ

Шукри лаби бӯсаҳо бар ком ҷон дод

شکر لب بوسه ها بر کام جان داد

Лаби ҷӯянда аз изҳори фориғ

لب جوینده از اظهار فارغ

Ба икрнгӣ ва як тоӣ раседем

به یکرنگی و یک تایی رسیدیم

Шудем аз мусҳафу зуннори фориғ

شدیم از مصحف و زنار فارغ

Аз он савдои мо охир нигарадед

از آن سودای ما آخر نگردید

Ки ҳасан ӯ нагашт аз кори фориғ

که حسن او نگشت از کار فارغ

Ба шаб аз бас ки густохам « назирӣ »

به شب از بس که گستاخم «نظیری »

Нигарадам рӯз аз истиғфори фориғ

نگردم روز از استغفار فارغ