Боз аз ҷурми шикояти ноумед аз раҳматам

باز از جرم شکایت ناامید از رحمتم

Гуфтаам куфрӣ ва акнӯн бадтарӣни умматам

گفته ام کفری و اکنون بدترین امتم

Ноз ман дорад малолӣ сояам хасм ман аст

ناز من دارد ملالی سایه ام خصم من است

Дар дили худ хорам ва дар чашми худ бе иззатам

در دل خود خوارم و در چشم خود بی عزتم

Гарчи дар зоҳири дилами изҳор тоқат ме кунад

گرچه در ظاهر دلم اظهار طاقت می کند

Лек пинҳон бар сар ҷангаст бо ман тоқатам

لیک پنهان بر سر جنگ است با من طاقتم

наменивисам хати безории дили пуршукӯҳ ро

می نویسم خط بیزاری دل پرشکوه را

Бо ҳавас пайванд дорад , нест бо ӯ нисбатам

با هوس پیوند دارد، نیست با او نسبتم

Олимӣ аз ранҷишами роҳ ҳикоят ёфтанд

عالمی از رنجشم راه حکایت یافتند

Аз нкўхўоҳон дигар дар зери бори миннатам

از نکوخواهان دگر در زیر بار منتم

Ман ки ҷо ёбам буриш , бо рашки ағёрам чаҳ кор

من که جا یابم برش، با رشک اغیارم چه کار

Ин чунин доим дар оташ аз дили прғиртм

این چنین دایم در آتش از دل پرغیرتم

Нест аз ранҷиш « назирӣ »гар шикоят ме кунам

نیست از رنجش «نظیری» گر شکایت می‌کنم

Андалебами нола кардан ҳаст расму одатам

عندلیبم ناله کردن هست رسم و عادتم