То ба кӣ хайма чу гул бар гузари боди занам

تا به کی خیمه چو گل بر گذر باد زنم

Аҳди хӯбии гузарони байнаму фарёди занам

عهد خوبی گذران بینم و فریاد زنم

Ҳосили мазраъ офат задагонаст он ганҷ

حاصل مزرع آفت زدگان است آن گنج

Ман ғалати қуръа ба вайронау ободи занам

من غلط قرعه به ویرانه و آباد زنم

Беш азин шӯр намегунҷад агар кони намак

بیش ازین شور نمی گنجد اگر کان نمک

Бар ҷгрсўхтгиҳои худо дод занам

بر جگرسوختگی های خدا داد زنم

Масти шавқам майу хӯн дарназарам яксонаст

مست شوقم می و خون درنظرم یکسانست

Сари зи соқии кашаму чанг ба ҷаллоди занам

سر ز ساقی کشم و چنگ به جلاد زنم

Хори ҳасрат ба дилу хандаи шодӣ бар лаб

خار حسرت به دل و خنده شادی بر لب

Ҷоми ғами гирам ва худ нӯшаму хуши боди занам

جام غم گیرم و خود نوشم و خوش باد زنم

Шарҳи ҳиҷрони ту бар мурғ гулистон хонам

شرح هجران تو بر مرغ گلستان خوانم

Шонаи зулфи ту бар турраи шамшоди занам

شانه زلف تو بر طره شمشاد زنم

Гар муқӣмони чаман аз ту нишонам гӯйанд

گر مقیمان چمن از تو نشانم گویند

Бӯсаҳо бар қадами бандау озоди занам

بوسه ها بر قدم بنده و آزاد زنم

Қалами ақли зи бозича соқӣ бишикаст

قلم عقل ز بازیچه ساقی بشکست

Хандаҳо бар сабақ ва бар хати устоди занам

خنده ها بر سبق و بر خط استاد زنم

Мунҳадими гашт чу бунёди вафои каъбаи дил

منهدم گشت چو بنیاد وفا کعبه دل

Ҳокимии кӯ ки зи бедод батон дод занам

حاکمی کو که ز بیداد بتان داد زنم

Дар гулистон чу ҳадиси қади он сарв кунам

در گلستان چو حدیث قد آن سرو کنم

Новакӣ бар дили сад пораи шамшоди занам

ناوکی بر دل صد پاره شمشاد زنم

Ману вирд саҳарӣ нест « назирӣ » инсоф

من و ورد سحری نیست «نظیری » انصاف

Роҳи майхонаи рӯм , дӯш ба зӯҳҳоди занам

راه میخانه روم، دوش به زهاد زنم