То ба кӣ аз касрати ғам рӯй бар зонуи нуҳум

تا به کی از کثرت غم روی بر زانو نهم

Танг гардад хона бар ман сар ба шаҳру кӯи нуҳум

تنگ گردد خانه بر من سر به شهر و کو نهم

Дафъи дили танагии дамӣ аз шуғл ғофил нестам

دفع دل تنگی دمی از شغل غافل نیستم

Даст агар бурдорам аз ҷайби остин бар рӯи нуҳум

دست اگر بردارم از جیب آستین بر رو نهم

Шокири бахтам ки миннати дор аз хешам накард

شاکر بختم که منت دار از خویشم نکرد

Ъшртӣ ёд оварам ғамҳоаш бар паҳлуи нуҳум

عشرتی یاد آورم غم هاش بر پهلو نهم

Кӯчаи маъшӯқи боғи длгшоӣ ошиқ аст

کوچه معشوق باغ دلگشای عاشق است

Байнам аз ҳар ҷои малолии рӯ ба кӯй ӯ нуҳум

بینم از هر جا ملالی رو به کوی او نهم

Каси дарин косади диёр аз ман машомӣ хуш накард

کس درین کاسد دیار از من مشامی خوش نکرد

Чанд чун гули рахти раъное ба рангу бӯи нуҳум

چند چون گل رخت رعنایی به رنگ و بو نهم

Мояи ман ангабини нобу пари ошӯби шаҳр

مایه من انگبین ناب و پر آشوب شهر

Ба казин бозори ҷинси хеш бар як сӯи нуҳум

به کزین بازار جنس خویش بر یک سو نهم

Куфру имонро ба як санги он ду абрӯ ме кашад

کفر و ایمان را به یک سنگ آن دو ابرو می کشد

То ба кӣ эъҷозро дар пилаи ҷодӯи нуҳум

تا به کی اعجاز را در پله جادو نهم

Ху ба ъушрат кардаам одат ба роҳат чанд гоҳ

خو به عشرت کرده ام عادت به راحت چند گاه

Май рӯм то аз сари ин одати зи табъи ин хуи нуҳум

می روم تا از سر این عادت ز طبع این خو نهم

Таии роҳ аз ашк бар мижгон сабктар ме кунам

طی راه از اشک بر مژگان سبکتر می کنم

Хам намегардад зи сиқлами бор агар бар мӯи нуҳум

خم نمی گردد ز ثقلم بار اگر بر مو نهم

Нофаи машкам ки атрафшон ба по афтода ам

نافه مشکم که عطرافشان به پا افتاده ام

Дар чаҳ пои овезаму рух бар паии оҳӯи нуҳум

در چه پا آویزم و رخ بر پی آهو نهم

Булъаҷаби дардӣ « назирӣ »ро ба шӯр оварда аст

بوالعجب دردی «نظیری » را به شور آورده است

Сина бишкофадгараш занҷир бар бозуи нуҳум

سینه بشکافد گرش زنجیر بر بازو نهم