Дерӣаст берун рафтаам аз ихтиёри хештан

دیریست بیرون رفته ام از اختیار خویشتن

Бинишастаам андӯҳгин дар интизори хештан

بنشسته ام اندوهگین در انتظار خویشتن

Гар аз айёри ҳоли худ дар маҷлис изҳорӣ кунам

گر از عیار حال خود در مجلس اظهاری کنم

Соз аз мақом худ фитад ман аз айёри хештан

ساز از مقام خود فتد من از عیار خویشتن

Машраб мусоҳиб мекунад варна тафовут бе ҳадаст

مشرب مصاحب می کند ورنه تفاوت بی حدست

Ту масти ҳасану нози худ ман дар хумори хештан

تو مست حسن و ناز خود من در خمار خویشتن

То рафтам аз кӯии Муғон дар ман ғарибӣ кор кард

تا رفتم از کوی مغان در من غریبی کار کرد

Ҳаргиз намеояд марои ёди диёри хештан

هرگز نمی آید مرا یاد دیار خویشتن

Тавфиқ агар ёрӣ кунад дар зуҳди хушки оташи занам

توفیق اگر یاری کند در زهد خشک آتش زنم

Зоби вараъ сӯз оварам рангӣ ба кори хештан

زاب ورع سوز آورم رنگی به کار خویشتن

Сайлоби мастии сари даҳум то бех ҳастӣ барканд

سیلاب مستی سر دهم تا بیخ هستی برکند

Як борагӣ фориғ шавам аз хори хори хештан

یک بارگی فارغ شوم از خار خار خویشتن

Гар бар сар сулҳ оварад рӯзии пушаймонии ту ро

گر بر سر صلح آورد روزی پشیمانی تو را

Чандон бгрим каз дилат шавем ғубори хештан

چندان بگریم کز دلت شویم غبار خویشتن

Гар пеш мехондӣ муроди завқ маро ме ёфтӣ

گر پیش می خواندی مراد ذوق مرا می یافتی

Нақши харобӣ мондаам аз ёдгори хештан

نقش خرابی مانده ام از یادگار خویشتن

Он шаб ки дар хӯн хуфта ам донам шаб осӯдагӣ аст

آن شب که در خون خفته ام دانم شب آسودگی است

Кам рӯзи роҳат дидаам аз рӯзгори хештан

کم روز راحت دیده ام از روزگار خویشتن

Як рӯзи бурқаъи брФкни инсоф муштоқон бидиҳ

یک روز برقع برفکن انصاف مشتاقان بده

Халқи ҷаҳонро кардае умедвори хештан

خلق جهان را کرده ای امیدوار خویشتن

Маъшӯқу ошиқро ба ҳам нозӣ « назирӣ » лозим аст

معشوق و عاشق را به هم نازی «نظیری» لازم است

Душман намебошад касе бо дӯстдори хештан

دشمن نمی‌باشد کسی با دوستدار خویشتن