Барои хишт хам хубем гӯи он пери тарсо ро

برای خشت خم خوبیم گو آن پیر ترسا را

Казин бозичаи Тифлони хиради мушти гули мо ро

کزین بازیچه طفلان خرد مشت گل ما را

Ҷаҳонро нест он маънӣ ки бояд фикри он кардан

جهان را نیست آن معنی که باید فکر آن کردن

Алиф бо хон ҳар мактаби шикофади ин муаммо ро

الف با خوان هر مکتب شکافد این معما را

Ба худ аз баҳр ҳасрат дод роҳам варна маълумаст

به خود از بهر حسرت داد راهم ورنه معلومست

зи дарё чанд дар оғӯш гунҷад мавҷи дарё ро

ز دریا چند در آغوش گنجد موج دریا را

Ҳамин баси шоҳид беихтиёриҳои муштоқон

همین بس شاهد بی‌اختیاری‌های مشتاقان

Ки узр аз ҷониби Юсуф буд ҷурми Зулайхо ро

که عذر از جانب یوسف بود جرم زلیخا را

Хамӯшӣ назд ишқи орм ки бар даргоҳи султонон

خموشی نزد عشق آرم که بر درگاه سلطانان

Камон бар зиҳ наме оранди бозуии тавоно ро

کمان بر زه نمی‌آرند بازوی توانا را

Ҳамин миқдор май хоҳем аз рух парда бурдорӣ

همین مقدار می‌خواهیم از رخ پرده برداری

Ки бишносем қадари бениши нодону доно ро

که بشناسیم قدر بینش نادان و دانا را

« назирӣ » хотирӣ аз доғи дили озурда тар дорад

«نظیری» خاطری از داغ دل آزرده‌تر دارد

Қадами ҳушёр на ӣнҷо ки дар хӯн менаҳй по ро

قدم هشیار نِهْ اینجا که در خون می‌نهی پا را