Сипеҳри қдро бар даргаат « назирӣ » ро

سپهر قدرا بر درگهت «نظیری » را

Гумон набӯд ки бинад ба коми дили душман

گمان نبود که بیند به کام دل دشمن

Агарчӣ дил ки зи пайванди ту бурӣда шавад

اگرچه دل که ز پیوند تو بریده شود

Ба роҳаташ натавон духтан ба сад сӯзан

به راحتش نتوان دوختن به صد سوزن

Ба идда ту нишастам парии вшии зодам

به عده تو نشستم پری وشی زادم

Ки хотирам ба атои ту буд обистан

که خاطرم به عطای تو بود آبستن

Дамӣ ба назми ҷавоҳири канор ва каф бигушо

دمی به نظم جواهر کنار و کف بگشا

Ки риштаи зери забонами гусаста дар адан

که رشته زیر زبانم گسسته در عدن

Дигар ба сӯии сухани зини ғазаб наме ое

دگر به سوی سخن زین غضب نمی آیی

Ки ман ба диққати мадҳи ту дршдм ба сухан

که من به دقت مدح تو درشدم به سخن

Тугар зи роҳи сухан дар рӯй ба мадҳати хеш

تو گر ز راه سخن در روی به مدحت خویش

Ба он замон ба тариқ адаб баронам ман

به آن زمان به طریق ادب برانم من