Вақти ман хуш ки агар кӯҳ ва агар саҳро буд

وقت من خوش که اگر کوه و اگر صحرا بود

Бевуҷӯдат натавонам ки дамӣ танҳо буд

بی وجودت نتوانم که دمی تنها بود

Хоки раии хоссаи шимӣрон ки дар он мавкиби шоҳ

خاک ری خاصه شمیران که در آن موکب شاه

Нузҳати афзои биҳиштии сет ки дар дунё буд

نزهت افزای بهشتی ست که در دنیا بود

Осмони гӯ дигар аинсони бтмтъи мхром

آسمان گو دگر اینسان بتمتع مخرام

Ҳама донанд қамарро на бидон симо буд

همه دانند قمر را نه بدان سیما بود

Бӯстони гӯ дигар ингуна ръўнт мафруш

بوستان گو دگر اینگونه رعونت مفروش

Ҳама донанд санавбар на бидон боло буд

همه دانند صنوبر نه بدان بالا بود