ё раб ки чашм бад нарасад он нигоҳ ро

یا رب که چشم بد نرسد آن نگاه را

Ваон тарзи боздидни бегоҳу гоҳ ро

وان طرز بازدیدن بیگاه و گاه را

Он хами бахами слосли мишкӣни пуршикан

آن خم بخم سلاسل مشکین پرشکن

Кандар шиканҷ ҳар хамии афкандаи моҳ ро

کاندر شکنج هر خمی افکنده ماه را

Он остин фишондан ва он ҷомаи брздн

آن آستین فشاندن و آن جامه برزدن

Он расми бршкстни тарафи кулоҳ ро

آن رسم برشکستن طرف کلاه را

Бар дастаи дастаи зулфи мънбр дар оина

بر دسته دسته زلف معنبر در آینه

Бинад чунонкии шоҳи Музаффари сипоҳ ро

بیند چنانکه شاه مظفر سپاه را

Дебо Маяфканед броҳш ки ошиқон

دیبا میفکنید براهش که عاشقان

Аз нақши чашм ва чеҳра бапушанд роҳ ро

از نقش چشم و چهره بپوشند راه را

Дар шарҳи дӯстӣ бар ӯ лаб кушода ам

در شرح دوستی بر او لب گشاده ام

Чун осӣӣ ки узр бигӯед гуноҳ ро

چون عاصیی که عذر بگوید گناه را

Хосони боргоҳи рақибони муддаӣ

خاصان بارگاه رقیبان مدعی

Ҳоли гадо ки арза диҳад подшоҳ ро

حال گدا که عرضه دهد پادشاه را

Ҷуз дар гуҳи ту роҳ баҷое набарда анд

جز در گه تو راه بجایی نبرده اند

Аз остони хеш марон дод хоҳ ро

از آستان خویش مران داد خواه را

Бар лаби қарини шукри ту зикрӣ наёварам

بر لب قرین شکر تو ذکری نیاورم

Алои дуои хусрави гетии паноҳ ро

الا دعای خسرو گیتی پناه را