Агар чаҳ носеҳи мо мушфиқасту хайри андеш

اگر چه ناصح ما مشفق است و خیر اندیش

Ба тундараст чаҳ гӯям ман аз ҷароҳати риш

به تندرست چه گویم من از جراحت ریش

Бҳичи ҳодисаи моро ғамин нишоед дошт

بهیچ حادثه ما را غمین نشاید داشت

Ки аз вуҷӯд ту шодем неи зҳстии хеш

که از وجود تو شادیم نی زهستی خویش

Ғамаш наҳуфта нишоед бадал ки мақдами шоҳ

غمش نهفته نشاید بدل که مقدم شاه

Ниҳони з халқ намонад бклбаҳ ӣ дарвеш

نهان ز خلق نماند بکلبه ی درویش

Ба ҳмънонии Тифлони не савор бимонад

به همعنانی طفلان نی سوار بماند

Чаҳ теғҳо ба ниёам ва чаҳ тирҳо дар кеш

چه تیغها به نیام و چه تیرها در کیش

Ту дар дили ману сади бор аз дилами афзӯн

تو در دل من و سد بار از دلم افزون

Бъолми андару зондозаҳ ӣ ду олам беш

بعالم اندر و زاندازه ی دو عالم بیش

Ягонаи фатҳъалии шаҳи хдиўи неки ниҳод

یگانه فتحعلی شه خدیو نیک نهاد

Худоаши некии бахшу қазоаши неки андеш

خداش نیکی بخش و قضاش نیک اندیش