Аҷаб набӯд бглшни ҷо агар фасл хазон дорам

عجب نبود بگلشن جا اگر فصل خزان دارم

Кунун на рашк бар гулчин , на бок аз боғбон дорам

کنون نه رشک بر گلچین، نه باک از باغبان دارم

зи паии шодӣ ва ғам дорад ғаму шодӣ чаро худ ро

ز پی شادی و غم دارد غم و شادی چرا خود را

зи ғами ғамгини намоям ё зи шодӣ шодмон дорам

ز غم غمگین نمایم یا ز شادی شادمان دارم

Ҳадиси ишқи ман афсона шуд дар шаҳр ва мебояд

حدیث عشق من افسانه شد در شهر و میباید

зи шарми ошиқии пеши ту дарди дил ниҳон дорам

ز شرم عاشقی پیش تو درد دل نهان دارم

Чаҳ бокам аз гирифторӣ ки сайёдами дарин гулшан

چه باکم از گرفتاری که صیادم درین گلشن

Қафас бар шохии овезад ки дар вай ошён дорам

قفس بر شاخی آویزد که در وی آشیان دارم

Надорам ғайри бодӣ дар кафу хории бпои борӣ

ندارم غیر بادی در کف و خاری بپا باری

Бойен хуш кардаам хотир ки ҷодр гулистон дорам

باین خوش کرده ام خاطر که جادر گلستان دارم

Ғами ҷони ҷаҳонами фориғ аз ҷон ва ҷаҳон дорад

غم جان جهانم فارغ از جان و جهان دارد

Ту пиндорӣ ки ман андеша ӣ ҷон ё ҷаҳон дорам

تو پنداری که من اندیشه ی جان یا جهان دارم

Нишот аз бими душман то бкигирӣ канор аз мо

نشاط از بیم دشمن تا بکی گیری کنار از ما

Ки бошад кӯ надонад бо ту розӣ дар миён дорам

که باشد کو نداند با تو رازی در میان دارم