эй аз сабоҳи рӯяти равшани шаби умедам

ای از صباح رویت روشن شب امیدم

Зулфи ту шоми қадарам рӯй ту субҳи идам

زلف تو شام قدرم روی تو صبح عیدم

Гулшан шуд аз ҳавояти вайрона ӣ вуҷӯдам

گلشن شد از هوایت ویرانه ی وجودم

Равшан шуд аз лақояти кошона ӣ умедам

روشن شد از لقایت کاشانه ی امیدم

Боди баҳори имрӯзи пайғом ёр дорад

باد بهار امروز پیغام یار دارد

Бо шохи гул саҳаргаҳ мегуфт ва ме шунидам

با شاخ گل سحرگه میگفت و می شنیدم

Аз боғи лолаи хезади вази абри жолаи резад

از باغ لاله خیزد وز ابر ژاله ریزد

Соқӣ бирез обӣ дар соғар аз нбидм

ساقی بریز آبی در ساغر از نبیدم

Ёрӯӣ дӯст дидам ё кӯй ӯ дар ин шаҳр

یاروی دوست دیدم یا کوی او در این شهر

Аз ҳар тарафи гузаштам дар ҳар куҷои расидам

از هر طرف گذشتم در هر کجا رسیدم

Чун нек бар ҷафояш дидам кароматӣ буд

چون نیک بر جفایش دیدم کرامتی بود

Сади шукри кормидм аз ҳар чаҳ ме рамедам

سد شکر کارمیدم از هر چه می رمیدم

Аз қавли дшмнонм на суд ва на зиёнам

از قول دشمنانم نه سود و نه زیانم

Мақбули дӯстонамгар нек вагар палидам

مقبول دوستانم گر نیک و گر پلیدم

Имшаби хароб ва мастам гӯям ҳар ончӣ ҳастам

امشب خراب و مستم گویم هر آنچه هستم

Ҳам сбҳаҳ бар гусастам ҳам хирқаи брдридм

هم سبحه بر گسستم هم خرقه بردریدم

Ман нестам биҷузи дӯст , ӯ мағз буд ва ман пӯст

من نیستم بجز دوست، او مغز بود و من پوست

Соқӣ биор ҷомӣ то гӯям ончӣ дидам

ساقی بیار جامی تا گویم آنچه دیدم

Бар хештан чу байнам навмед ме нишинам

بر خویشتن چو بینم نومید می نشینم

Бозори анояти шоҳ дил медиҳад навидам

بازار عنایت شاه دل میدهد نویدم