Бандагонро ба каф аз ҷӯади ту ҳкмисти қадим

بندگان را به کف از جود تو حکمیست قدیم

Ки ҳаромаст тамаъи ҷузи зи худованди Карим

که حرام است طمع جز ز خداوند کریم

Ҷурми ман биҳду афви ту чу ояд Бамён

جرم من بیحد و عفو تو چو آید بمیان

Ҳар ки ӯро гунаҳӣ нест гноҳисти азим

هر که او را گنهی نیست گناهیست عظیم

Гуҳи басӯии карамати гоҳи бахуди мингрм

گه بسوی کرمت گاه بخود مینگرم

Пой то сари ҳамаи умеду саропои ҳамаи бим

پای تا سر همه امید و سراپا همه بیم

Ғунча багушӯда гиреҳ аз лабу гули бндзи гӯш

غنچه بگشوده گره از لب و گل بندز گوش

Субҳдами зикр ту мерафт дар анфоси насим

صبحدم ذکر تو میرفت در انفاس نسیم

Он на васласт ки аз пай будаш ҳиҷроне

آن نه وصل است که از پی بودش هجرانی

Раҳ бдўзх набӯд аз пас фирдавси Наим

ره بدوزخ نبود از پس فردوس نعیم

Ману ёрӣ ки на ғайриӣ буд ӯро на рақиб

من و یاری که نه غیری بود او را نه رقیب

Ману базмӣ ки на шамъӣ буд онҷо на надим

من و بزمی که نه شمعی بود آنجا نه ندیم

Сим бе қалби биндўз ки дар даргаи дӯст

سیم بی قلب بیندوز که در درگه دوست

Напазиранд зи каси ҳеҷ биҷузи қалби салим

نپذیرند ز کس هیچ بجز قلب سلیم

Рзи ҳоҷоти худ эй дили бабраш ҳоҷат нест

رض حاجات خود ای دل ببرش حاجت نیست

Ки алӣамаст ва ҳакимаст ва Каримасту раҳим

که علیم است و حکیم است و کریم است و رحیم

То яке ҷуръаи магари назри гадоёни созанд

تا یکی جرعه مگر نذر گدایان سازند

Рӯзу шаб бар дар майхона нишотаст муқӣм

روز و شب بر در میخانه نشاط است مقیم