Бар чашма ӣ нӯш лабаш афтод чу роҳам

بر چشمه ی نوش لبش افتاد چو راهم

Зулфу занахаши баст ва дар афканди бчоҳм

زلف و زنخش بست و در افکند بچاهم

Шамшер кашидаст бқтли ман аз абрӯ

شمشیر کشیدست بقتل من از ابرو

То халқ бидонанд ки ишқаст гуноҳам

تا خلق بدانند که عشق است گناهم

Ишқ омад ва зад аз дилу чашм , оташу обӣ ,

عشق آمد و زد از دل و چشم ، آتش و آبی،

Бар домани нопокам ва бар рӯй сиёҳам

بر دامن ناپاکم و بر روی سیاهم

эй дӯст , фироқӣ ки тағайюр напазирад ,

ای دوست ، فراقی که تغیّر نپذیرد،

Хуштар зўсолӣ ки буд гоҳи бгоҳм

خوشتر زوصالی که بود گاه بگاهم

Савдои харидории ман то наад аз сар

سودای خریداری من تا نهد از سر

Бо хоҷа бигӯед ки ман банда ӣ шоҳам

با خواجه بگویید که من بنده ی شاهم