Чаҳ ғам ар на баргу борӣ ва на зод роҳ дорам

چه غم ار نه برگ و باری و نه زاد راه دارم

Манам он гадо ки азм дар подшоҳ дорам

منم آن گدا که عزم در پادشاه دارم

Назарӣ биравяш имшаби назарӣ бмоаҳ дорам

نظری به رویش امشب نظری به ماه دارم

Ки миёни моҳу рӯйиши басӣ иштибоҳ дорам

که میان ماه و رویش بسی اشتباه دارم

Ман агар бидам чаҳ бокам ки туе бад-ӣни никуӣ

من اگر بدم چه باکم که تویی بدین نکویی

Чаҳ никуӣам аз ин ба ки ту никхўоаҳ дорам

چه نکوییم از این به که تو نیکخواه دارم

Брх аз ҳуҷум зулфат набӯд маҷол дидан

به رخ از هجوم زلفت نبود مجال دیدن

Ки миёни рӯзи равшани ду шаб сиёҳ дорам

که میان روز روشن دو شب سیاه دارم

Назар ар кунам биравят асарии з ман намонад

نظر ار کنم به رویت اثری ز من نماند

Бтўи заҳматӣ ки дорам ба яке нигоҳ дорам

به تو زحمتی که دارم به یکی نگاه دارم

Чу гадои рӯстоӣ ки ббзми шаҳ дар ояд

چو گدای روستایی که به بزم شه درآید

Чаҳ кунам адаб надонам ки чисон нигоҳ дорам

چه کنم ادب ندانم که چسان نگاه دارم

Чаҳ зиёни бмн ки аз ман асарӣ баҷо намонад

چه زیان به من که از من اثری به جا نماند

Ки умеди бози гаштан на биҷойгоҳ дорам

که امید باز گشتن نه به جایگاه دارم