Гӯйанд ҷон хоҳад зи ман ин ҷон ва ин ҷонони ман

گویند جان خواهد ز من این جان و این جانان من

Он зулф ва он рухсор ӯ , ин куфр ва ин имони ман

آن زلف و آن رخسار او، این کفر و این ایمان من

Дилро супурдам бо ғамаш , ин ҷони ман ваон мақдамаш

دل را سپردم با غمش، این جان من وان مقدمش

Он ҷаъду зулф дар ҳамаш , венаи кор бе сомони ман

آن جعد و زلف در همش، وین کار بی‌سامان من

Он расми ногуҳ диданаш , тарзи нигаҳи дуздӣданаш

آن رسم ناگه دیدنش، طرز نگه دزدیدنش

Он дидан ва хандиданаш бар дидаи гирёни ман

آن دیدن و خندیدنش بر دیدهٔ گریان من

Дар хоки кӯяши манзилам дар ҷаъди гесуяши дилам

در خاک کویش منزلم در جعد گیسویش دلم

Рӯйиши чароғи маҳфилам , меҳраши фурӯғи ҷони ман

رویش چراغ محفلم، مهرش فروغ جان من

Имшаби миёни анҷуман паймона гуфтам башиканам

امشب میان انجمن پیمانه گفتم بشکنم

Аз зулфи соқии сад шикан афтод дар паймони ман

از زلف ساقی سد شکن افتاد در پیمان من

Беҳудаи ман дар ҷустуҷӯ будам ки ёбам васл ӯ

بیهوده من در جستجو بودم که یابم وصل او

Дармон чу омад дарди кӯ , ман дардам ӯ дармони ман

درمان چو آمد درد کو، من دردم او درمان من

Ман дӯзахи дил , ӯ биҳишт , ӯ каъбаи ҷон , ман кунишат

من دوزخ دل، او بهشت، او کعبهٔ جان، من کنشت

Бо ҳам нагунҷад хубу зишт , васлаш буд ҳиҷрони ман

با هم نگنجد خوب و زشت، وصلش بود هجران من