Ману андеша ӣ борӣ ки надорад ёрӣ

من و اندیشه ی باری که ندارد یاری

Накушояд дил аз он гул ки буд бо хорӣ

نگشاید دل از آن گل که بود با خاری

Аҷаб аз муфлис бехона ки меҳмон хонд

عجب از مفلس بی خانه که مهمان خواند

Дили бадасти ор ва пас онгаҳ баталаб дилдорӣ

دل بدست آر و پس آنگه بطلب دلداری

Роҳат ҳар ду ҷаҳони покии дил аз ҳавас аст

راحت هر دو جهان پاکی دل از هوس است

Зар чу поки сет буд роиҷ ҳар бозорӣ

زر چو پاک ست بود رایج هر بازاری

Шайхи шаҳр аз ман девона ҳазар ме накунад

شیخ شهر از من دیوانه حذر می نکند

Ман ки мастам чаҳ ҳазар мекунам аз ҳушёрӣ

من که مستم چه حذر میکنم از هشیاری

Дили ойӣнаи сифати ҷӯ ба нисори рухи дӯст

دل آیینه صفت جو به نثار رخ دوست

Варна ӣнҷои сару зарро набӯд миқдорӣ

ورنه اینجا سر و زر را نبود مقداری

Соя афтод ҳам аз гоми нахустин бар хок

سایه افتاد هم از گام نخستین بر خاک

То чаро бо қад ӯ лоф зад аз рафторӣ

تا چرا با قد او لاف زد از رفتاری

Ғам бар андоза ӣ ғмхўор фиристанд нишот

غم بر اندازه ی غمخوار فرستند نشاط

Ғами фузуни дорози онҷо ки тўоши ғмхўорӣ

غم فزون داراز آنجا که تواش غمخواری