Ман дар ин ҷамъу парешони дилам аз ғавғое

من در این جمع و پریشان دلم از غوغایی

Дида ҷое нигарон дораму хотир ҷое

دیده جایی نگران دارم و خاطر جایی

Гар ҳалоками талабади дӯст чаҳ парҳези зи хасм

گر هلاکم طلبد دوست چه پرهیز ز خصم

Вари наҷотами талабад аз ки дигар парвое

ور نجاتم طلبد از که دگر پروایی

Иззати ин бас ки марои бандаи худ май хуоне

عزت این بس که مرا بندهٔ خود می‌خوانی

Венаи тафохур ки маро чун ту буд мавлое

وین تفاخر که مرا چون تو بود مولایی

Ончунонии ту ки мехоҳам ва ҳам дорам умед

آنچنانی تو که می‌خواهم و هم دارم امید

То чунонам ки писанди ту буд фармое

تا چنانم که پسند تو بود فرمایی

Ҳавас зист аз ин бештарам дар сар нест

هوس زیست از این بیشترم در سر نیست

Ки занами даст ба домонеу бӯсами пое

که زنم دست به دامانی و بوسم پایی

эй аҷали биҳдаҳи ҷони ман ва ин тан то чанд

ای اجل بیهده جان من و این تن تا چند

Шоҳидиро бабр аз маҷлиси нобенаӣ

شاهدی را ببر از مجلس نابینایی

Чаҳ ғам ар хонаи брондоздми ин сайл ки ҳаст

چه غم ار خانه براندازدم این سیل که هست

Хуштар аз хона ба майхонаи марои мأўоиӣ

خوش‌تر از خانه به میخانه مرا مأوایی

Даст бар сбҳаҳ нисоем ки гирифтам дар даст

دست بر سبحه نسایم که گرفتم در دست

Зулфи трсобчаҳ эй дасти бути тарсое

زلف ترسابچه‌ای دست بت ترسایی

По ба масҷиди нгшоим ки ҳануз аз май дӯш

پا به مسجد نگشایم که هنوز از می دوش

Сар Биҷӯшаст ва ба гӯш аз дафу неи ғавғое

سر بجوش است و به گوش از دف و نی غوغایی

Санги Тифлони барадаши ҷониби шаҳри арнаҳи куҷо

سنگ طفلان بردش جانب شهر ارنه کجا

Дил девона кашад ҷуз ба сӯии саҳройӣ

دل دیوانه کشد جز به سوی صحرایی

Сари хуш аз ғифлати ин бехабаронаст нишот

سر خوش از غفلت این بی‌خبران است نشاط

Варна бо заҳмат нодон назайд доноӣ

ورنه با زحمت نادان نزید دانایی