Ман ва аз хӯни дили паймонае чанд

من و از خون دل پیمانه‌ای چند

Туу паймона бо бегонае чанд

تو و پیمانه با بیگانه‌ای چند

Ба пешати дард дил мегӯям афсӯс

به پیشت درد دل می‌گویم افسوس

Ки дар гӯшт буд афсонае чанд

که در گوشت بود افسانه‌ای چند

Ҳамон ба кошно маҳрӯм монад

همان به کآشنا محروم ماند

Ки муҳаррам шуд ба ӯ бегонае чанд

که محرم شد به او بیگانه‌ای چند

Ҷамоли шамъи нопидоу ҳрсў

جمال شمع ناپیدا و هرسو

Аз ӯ оташ ба ҷони парвонае чанд

از او آتش به جان پروانه‌ای چند

Надидам ҷузи ғам аз паймони зоҳид

ندیدم جز غم از پیمان زاهد

Ману майхонау паймонае чанд

من و میخانه و پیمانه‌ای چند

зи ғавғои хирадмандон ба тангам

ز غوغای خردمندان به تنگم

Дареғ аз нолаи мастонае чанд

دریغ از نالهٔ مستانه‌ای چند

Малул аз суҳбати фарзонагонам

ملول از صحبت فرزانگانم

Хушо вайронау девонае чанд

خوشا ویرانه و دیوانه‌ای چند

Дили мо гар равад аз даст ғам нест

دل ما گر رود از دست غم نیست

зи малики шоҳ кам вайронае чанд

ز ملک شاه کم ویرانه‌ای چند

Мабод осеби шамъи анҷуман ро

مباد آسیب شمع انجمن را

Чаҳ бок ар ҷон диҳад парвонае чанд

چه باک ار جان دهد پروانه‌ای چند

Нишоти охири бурун на гомӣ аз хеш

نشاط آخر برون نِهْ گامی از خویش

Ту худ побаст ин ғмхонаҳ эй чанд

تو خود پابست این غمخانه‌ای چند