Бо ту ҳаваси гулзор ҳайфаст ки дар он рухсор

با تو هوس گلزار حیف است که در آن رخسار

Бо шамъи шабистон ба на бо гули бастоне

با شمع شبستان به نه با گل بستانی

Аввали варақ ҳасанаст ҳушёрӣу доноӣ

اول ورق حسن است هشیاری و دانایی

Охири сабақ ишқаст беҳӯшӣу нодонӣ

آخر سبق عشق است بیهوشی و نادانی

Навмед набояд буд аз дӯсти бдшўорӣ

نومید نباید بود از دوست بدشواری

Умед набояд дошт бар хеш дар осонӣ

امید نباید داشت بر خویش در آسانی