Ситоиш худованд бахшанда ро

ستایش خداوند بخشنده را

Фурӯзандаи ҷони рухшанда ро

فروزندهٔ جان رخشنده را

Падедовар меҳру Урдӣбиҳишт

پدید آور مهر و اردیبهشت

Нигорандаи чеҳри зебоу зишт

نگارندهٔ چهر زیبا و زشت

Ҷуз ӯ офарин бар касе кӣ накӯаст

جز او آفرین بر کسی کی نکوست

Ки ҳам офарин офаринанда ӯст

که هم آفرین آفریننده اوست

Хирадпарвар аз пайкар хок ӯст

خرد پرور از پیکر خاک اوست

Забони сози дай аз бар ток ӯст

زبان ساز دی از بر تاک اوست

Чаҳ мушкил чаҳ осон тавоност ӯ

چه مشکل چه آسان تواناست او

Чаҳ пайдо чаҳ пинҳон чу доност ӯ

چه پیدا چه پنهان چو داناست او

Аз ӯгар баландӣ вагар пастӣ аст

از او گر بلندی و گر پستی است

Агар ҳӯшмандӣ вагар мастӣ аст

اگر هوشمندی و گر مستی است

Ҷуз ӯ нест ҳастӣ ва мо нестем

جز او نیست هستی و ما نیستیم

Чу ҳастӣ ҷуз ӯ нест мо кистем

چو هستی جز او نیست ما کیستیم

Ба ҳар зарраи меҳри зё густар ӯст

به هر ذره مهر ضیا گستر اوست

Ба ҳар қатраи дарёӣ паҳновар ӯст

به هر قطره دریای پهناور اوست

Яке нафха аз сунъ ӯ хоста

یکی نفخه از صنع او خواسته

Ҷаҳонро чу боғӣ бар ороста

جهان را چو باغی بر آراسته

Ба боғаш фалак карда нилӯфарӣ

به باغش فلک کرده نیلوفری

Хирадро дар он даъвии ъбҳрӣ

خرد را در آن دعوی عبهری

з ҳар нақсии оради камолии падед

ز هر نقصی آرد کمالی پدید

Ба ҳар зиште бар ҷамолии падед

به هر زشتیی بر جمالی پدید

Пай ҳар хазони андари оради баҳор

پی هر خزان اندر آرد بهار

Азои ъсъси аллили кодолнҳор

اذا عسعس‌اللیل کادالنهار

Чу аз дастбурди хазон дар чаман

چو از دستبرد خزان در چمن

Намонад зи насрини нишони вази саман

نماند ز نسرین نشان وز سمن

Дар оради насими баҳорон ба боғ

در آرد نسیم بهاران به باغ

На аз хор монад асари неи зи зоғ

نه از خار ماند اثر نی ز زاغ

Сеӣ сарвро сарфарозӣ диҳад

سهی سرو را سرفرازی دهد

Ба қамарии сари нағма созӣ диҳад

به قمری سر نغمه‌سازی دهد

Навои булбул аз парда гул занад

نوا بلبل از پردهٔ گل زند

з ҳар гӯшаи гули роҳ булбул занад

ز هر گوشه گل راه بلبل زند

Хурӯш оварад сайл аз оҳанг равад

خروش آورد سیل از آهنگ رود

Сабои сабза дар сабза гирад сурӯд

صبا سبزه در سبزه گیرد سرود

Гул аз шохи аврангии орад ба зер

گل از شاخ اورنگی آرد به زیر

зи Кайхусравӣ нағма созад срир

ز کیخسروی نغمه سازد صریر

зи кохи адами гул ба шох оварад

ز کاخ عدم گل به شاخ آورد

Пас онгаҳ зи шохаш ба кох оварад

پس آنگه ز شاخش به کاخ آورد

Ба айвони хиромади гул аз тарафи шох

به ایوان خرامد گل از طرف شاخ

Ба бустон хироманд хубони зи кох

به بستان خرامند خوبان ز کاخ

зи акси гулу сунбул ва рӯйу мӯӣ

ز عکس گل و سنبل و روی و موی

Дарав дашт гардад пар аз рангу буи

درو دشت گردد پر از رنگ و بوی

Ба ҳар ҷои яке сабза раст аз гулӣ

به هر جا یکی سبزه رست از گلی

Гулии булбулии дилбарии бедилӣ

گلی بلبلی دلبری بیدلی

Дигар раҳ чу бинад ба бустони дил

دگر ره چو بیند به بستان دل

Наравед биҷузи хори туғёни зи гул

نروید بجز خار طغیان ز گل

зи сари чашмаи кишти дунёу дайн

ز سر چشمه کشت دنیا و دین

Баҷушад камол ва наҷӯшад яқин

بجوشد کمال و نجوشد یقین

Якеро Фроъўни раҳмоняш

یکی را فراعون رحمانیش

Ба худ брнҳди номи яздоняш

به خود برنهد نام یزدانیش

Надониста неку бади кори хеш

ندانسته نیک و بد کار خویش

Фурӯи монда дар ранҷу тимори хеш

فرو مانده در رنج و تیمار خویش

Яке пайкарӣ созад аз сангу сим

یکی پیکری سازد از سنگ و سیم

Ки инаст парвардгори қадим

که اینست پروردگار قدیم

Фурӯ гирад офоқро зулму ҷавр

فرو گیرد آفاق را ظلم و جور

Бидон то раҳанд зи бедоди давр

بدان تا رهاند ز بیداد دور

Фиристад ба ҳар қавми пайғамбарӣ

فرستد به هر قوم پیغمبری

Нишонд ба ҳар кишварии доварӣ

نشاند به هر کشوری داوری

Яке бар худои раҳнамӯну далел

یکی بر خدا رهنمون و دلیل

Яке бандагонро паноҳу кафил

یکی بندگان را پناه و کفیل

зи пайғамбарони меҳтарии баргузед

ز پیغمبران مهتری برگزید

Взў чун фузунтар камолӣ надид

وزو چون فزونتر کمالی ندید

Бар ӯ вақф кард ояти сарварӣ

بر او وقف کرد آیت سروری

Бар ӯ хатми ойини пайғамбарӣ

بر او ختم آیین پیغمبری

зи кишвари худоён бо адл ва дод

ز کشور خدایان با عدل و داد

Бад-ӣни Подшаҳи хотам хатм дод

بدین پادشه خاتم ختم داد

Ки тахташи масӯни боду бахташи фузун

که تختش مصون باد و بختش فزون

Худояши паноҳу набии раҳнамӯн

خدایش پناه و نبی رهنمون

Фурӯ мондаам хира дар кор ӯ

فرو مانده‌ام خیره در کار او

Чаҳ гӯям ки бошад сазовор ӯ

چه گویم که باشد سزاوار او

Агар абр гӯям гуҳари борад ӯ

اگر ابر گویم گهر بارد او

Агар чарх гӯям диранги орад ӯ

اگر چرخ گویم درنگ آرد او

Агар баҳр пайдо нашуд соҳилаш

اگر بحر پیدا نشد ساحلش

Агар кӯҳ сангин наомад дилаш

اگر کوه سنگین نیامد دلش

Агар меҳр зеботар омад ба чеҳр

اگر مهر زیباتر آمد به چهر

Агар моҳ аз вай зё дид меҳр

اگر ماه از وی ضیا دید مهر

Агар шоҳ бар вай сазовор нест

اگر شاه بر وی سزاوار نیست

Вазин бартарами ҷой гуфтор нест

وزین برترم جای گفتار نیست

эй партави офтоби сармад

ای پرتو آفتاب سرمد

Султони ҷаҳони ҷони Муҳамад

سلطان جهان جان محمد

Дар соя ӣ меҳри лоязолӣ

در سایه ی مهر لایزالی

Инак чаҳ зиён агар ҳилолӣ

اینک چه زیان اگر هلالی

Хуш бош ки бахт бе заволат

خوش باش که بخت بی زوالت

Сади бадар бар орад аз ҳилолат

سد بدر بر آرد از هلالت

Чашмон тавонад ё ду оҳӯ

چشمان تواَند یا دو آهو

Оварда ба сайдгоҳи шаҳи рӯ

آورده به صیدگاه شه رو

ё дар ду даричаи ҳндўоннд

یا در دو دریچه هندوانند

Бар манзар шаҳ нигоҳбонанд

بر منظر شه نگاهبانند

Оҳӯии ту дар шикори шерон

آهوی تو در شکار شیران

Ҳиндӯии ту хоҷаи амирон

هندوی تو خواجهٔ امیران

Занҷири ниҳодаи гесувонат

زنجیر نهاده گیسوانت

Шамшер кашида абрувонат

شمشیر کشیده ابروانت

Хуршеду маати ҷлоҷли маҳд

خورشید و مهت جلاجل مهد

Бо бахти тўости бахтро аҳд

با بخت تواَست بخت را عهد

Ин бар сари ақл ва кардани рой

این بر سر عقل و کردن رای

Ваон бар рухи меҳри олами орой

وان بر رخ مهر عالم آرای

Меҳри ту ҳамеи зёи Фзои бод

مهر تو همی ضیا فزا باد

Дар сояи сояи худои бод

در سایهٔ سایهٔ خدا باد