Дар омад борбад чун булбули маст

در آمد باربد چون بلبل مست

Гирифтаи барбатӣ чун об дар даст

گرفته بربطی چون آب در دست

зи сад дастон ки ӯро буд дар соз

ز صد دستان که او را بود در ساز

Гузида кард сӣ лаҳни хуши овоз

گزیده کرد سی لحن خوش آواز

з белаҳнӣ бидон сӣ лаҳн чун нӯш

ز بی‌لحنی بدان سی لحنِ چون نوش

Гуҳӣ дил додӣу гуҳи бстдии ҳуш

گَهی دل دادی و گَه بستدی هوش

Ба барбат чун сари захмаи даровард

به بربط چون سر زخمه درآورد

з равад хушки бонгтар даровард

ز رود خشک بانگ تر درآورد

Чу бод аз ганҷ бодоўрд ронадӣ

چو باد از گنجِ بادآورد راندی

з ҳар бодии лабаш ганҷӣ фишондӣ

ز هر بادی لبش گنجی فشاندی

Чу ганҷи говро кардӣ нўоснҷ

چو گنج گاو را کردی نواسنج

БроФшондии замини ҳам гов ва ҳам ганҷ

برافشاندی زمین هم گاو و هم گنج

зи ганҷи сӯхта чун сохтӣ роҳ

ز گنج سوخته چون ساختی راه

зи гармии сӯхтии сад ганҷро оҳ

ز گرمی سوختی صد گنج را آه

Чу шодравон марворид гуфтӣ

چو شادُروانِ مروارید گفتی

Лабаш гуфтӣ ки марвориди сифтӣ

لبش گفتی که مروارید سفتی

Чу тахти тоқи дисӣ соз кардӣ

چو تخت طاق‌دیسی ساز کردی

Биҳишт аз тоқҳо дар боз кардӣ

بهشت از طاق‌ها در باز کردی

Чу ноқавсӣ ва аврангӣ задӣ соз

چو ناقوسی و اورنگی زدی ساز

Шудӣ авранг чун ноқавс аз овоз

شدی اورنگ چون ناقوس از آواز

Чу қанд аз ҳуққа коўс додӣ

چو قند از حقه کاوس دادی

Шукри колоӣ ӯро бӯс додӣ

شکر کالای او را بوس دادی

Чун лаҳни моҳ бар кӯҳони кушодӣ

چون لحن ماه بر کوهان گشادی

Забонаши моҳ бар кӯҳон наҳодӣ

زبانش ماه بر کوهان نهادی

Чу бргФтӣ навой машки дона

چو برگفتی نوای مشک‌دانه

Хутани гаштии зи буии машки хона

ختن گشتی ز بوی مُشک‌ خانه

Чу зад зороиши хуршеди роҳӣ

چو زد زآرایش خورشید راهی

Дар ороиши бадии хуршеди моҳӣ

در آرایش بُدی خورشید ماهی

Чу гуфтӣ ним рӯзи маҷлиси афрӯз

چو گفتی نیم‌روز مجلس‌افروز

Хирад бе худ бадӣ то нимаи рӯз

خِرد بی‌خود بُدی تا نیمهٔ روز

Чу бонги сабз дар сабзаш шунидӣ

چو بانگ سبز در سبزش شنیدی

зи боғи зарди сабза бар дамидӣ

ز باغ زرد سبزه بر دمیدی

Чу қуфл рӯмӣ оварадӣ дар оҳанг

چو قفل رومی آوردی در آهنگ

Кушодии қуфли ганҷ аз рӯм ва аз занг

گشادی قفل گنج از روم و از زنگ

Чу бар дастони срўстони гузаштӣ

چو بر دستان سروستان گذشتی

Сабои солӣ ба срўстон нагаштӣ

صبا سالی به سروستان نگشتی

Вагар сарви сеиро соз додӣ

و گر سرو سهی را ساز دادی

Сеӣ сурӯш ба хӯни хат боз додӣ

سهی سَروَش به خون خط باز دادی

Чу нӯшин бодаро дар пардаи бастӣ

چو نوشین‌باده را در پرده بستی

Хумори бодаи нӯшин шикастӣ

خمار بادهٔ نوشین شکستی

Чу кардӣ ромиши ҷонро равона

چو کردی رامش جان را روانه

зи ромиш , ҷон фидо кардӣ замона

ز رامش، جان فدا کردی زمانه

Чу дар парда кашидӣ нози наврӯз

چو در پرده کشیدی ناز نوروز

Ба наврӯзӣ нишастӣ давлати он рӯз

به نوروزی نشستی دولت آن روز

Чу бар мшгўиаҳ кардӣ мшги молӣ

چو بر مُشگویه کردی مُشگ‌مالی

Ҳама мшгў шудӣ пурмашки ҳоле

همه مُشگو شدی پُر مُشک‌ حالی

Чу нав кардӣ навой меҳргонӣ

چو نو کردی نوای مهرگانی

Ббрдии ҳуши халқ аз меҳрбонӣ

ببردی هوش خلق از مهربانی

Чу бар мрўои неки андохтии фол

چو بر مروای نیک انداختی فال

Ҳама нек омадӣ мрўои он сол

همه نیک آمدی مروای آن سال

Чу дар шаб бар гирифтӣ роҳи шабдиз

چو در شب بر گرفتی راه شبدیز

Шудандӣ ҷумлаи офоқи шаби хез

شدندی جمله آفاق شب‌خیز

Чу бар дастони шаб фаррух кашидӣ

چو بر دستان شب فرخ کشیدی

Аз он фархундатар шаб кас надидӣ

از آن فرخنده‌تر شب کَس ندیدی

Чу ёраши раъии фаррухи рӯзи гаштӣ

چو یارش رأی فرخ‌روز گشتی

Замонаи фарруху фирӯзи гаштӣ

زمانه فرخ و فیروز گشتی

Чу кардӣ ғунчаи Кебеки дарии тез

چو کردی غنچهٔ کبکِ دَری تیز

Ббрдии ғанҷаи Кебеки дили овез

ببردی غُنجهٔ کبکِ دل‌آویز

Чу бар нхҷиргон тадбир кардӣ

چو بر نخجیرگان تدبیر کردی

Басӣ чун Зуҳраро нахҷӣр кардӣ

بسی چون زَهره را نخجیر کردی

Чу захма ронадӣ аз кини Сиёвуш

چو زخمه راندی از کین سیاوش

Пар аз хӯн Сиёвушон шудӣ гӯш

پر از خون سیاوشان شدی گوش

Чу кардӣ кини Эраҷро сароғоз

چو کردی کین ایرج را سرآغاز

Ҷаҳонро кини Эраҷ нав шудӣ боз

جهان را کین ایرج نو شدی باز

Чу кардӣ боғи ширинро шкрбор

چو کردی باغ شیرین را شکربار

Дарахти талхро ширин шудӣ бор

درخت تلخ را شیرین شدی بار

Навоҳоеи бад-ӣни сони ромиши ангез

نواهایی بدین‌سان رامش‌انگیز

Ҳаме зад борбад дар пардаи тез

همی زد باربد در پردهٔ تیز

Бигуфт борбад каз бор ба гуфт

بگفت باربد کز بار بِهْ گفت

Забони хусраваши садбор зиҳ гуфт

زبان خسروش صدبار زه گفت

Чунон бади расми он бадари мунаввар

چنان بد رسم آن بَدر مُنَوَر

Ки бар ҳар зиҳ бидодӣ бадараи зар

که بر هر زه بدادی بَدرهٔ زر

Ба ҳар парда ки ӯ бнўохти он рӯз

به هر پرده که او بنواخت آن روز

Малики ганҷӣ дигар пардохт он рӯз

ملک گنجی دگر پرداخت آن روز

Ба ҳар парда ки ӯ барзади навое

به هر پرده که او برزد نوایی

Малик додаш пар аз гавҳари қабое

ملک دادش پر از گوهر قبایی

Зиҳии лафзӣ кигар бар танги дастӣ

زِهی لفظی که گر بر تنگ‌دستی

Зиҳӣ гуфтӣ зиҳии заррин ба дастӣ

زِهی گفتی زِهی زرین به دستی

Дарин даврони ?герати зин ба писанданд

درین دوران گرت زین بِهْ پسندند

Зиҳии пашмин ба гардани вонбнднд

زِهی پشمین به گردن وانبندند

зи олии ҳимматии гардани броФроз

ز عالی همتی گردن برافراز

Таноби ҳарза аз гардан биндоз

طناب هرزه از گردن بینداز

Ба хурсандии тамаъро дидаи брдўз

به خرسندی طمع را دیده بَردوز

з чун ман қатраи дарёии дромўз

ز چون من قطره دریایی درآموز

Ки чандин ганҷ бахшедам ба шоҳӣ

که چندین گنج بخشیدم به شاهی

Вази он хирмани нҷстми барги коҳӣ

وز آن خرمن نجستم برگ کاهی

Ба бе баррагии суханро рост кардам

به بی‌برگی سخن را راست کردم

На ӯ дод ва на ман дархост кардам

نه او داد و نه من درخواست کردم

Марои ин бас ки пар кардам ҷаҳон ро

مرا این بس که پر کردم جهان را

Вале неъмат шудам дарёу кон ро

ولی‌نعمت شدم دریا و کان را

Низомигар зиҳи заррин басӣ ҳаст

نظامی گر زِه زرین بسی هست

Зиҳи ту зуҳд шуд магузораш аз даст

زِه تو زهد شد مگذارش از دست

Бад-ӣни зиҳгар гиребонро тарозӣ

بدین زِه گر گریبان را طرازی

Кунӣ бар гарданони гардани фарозӣ

کنی بر گردنان گردن فرازی