Худоёи ҷаҳони подшоиии ту рост
خدایا جهانپادشایی تو راست
зи мо хизмат ояд худои ту рост
ز ما خدمت آید خدایی تو راست
Паноҳи баландӣу пастии туе
پناه بلندی و پستی تویی
Ҳама нестанд ончӣ ҳастӣ туе
همه نیستند آنچه هستی تویی
Ҳамаи офарӣдаи сети болоу паст
همه آفریدهست بالا و پست
Туе офаринанда ҳар чаҳ ҳаст
تویی آفرینندهٔ هر چه هست
Туе бартарин дониш омӯз пок
تویی برترین دانشآموز پاک
зи дониши қалами ронда бар лавҳи хок
ز دانش قلم رانده بر لوح خاک
Чу шуд ҳуҷҷатат бар худои дуруст
چو شد حجتت بر خدایی درست
Хирад дод бар ту гўоиии нахуст
خرد داد بر تو گوایی نخست
Хирадро ту равшан басар карда Эй
خرد را تو روشنبصر کردهای
Чароғи ҳидояти ту бар карда Эй
چراغ هدایت تو بر کردهای
Туе космонро броФрохтӣ
تویی کاسمان را برافراختی
Заминро гузаргоҳ ӯ сохтӣ
زمین را گذرگاه او ساختی
Туе коФридии зи як қатраи об
تویی کافریدی ز یک قطره آب
Гуҳарҳои равшантар аз офтоб
گهرهای روشنتر از آفتاب
Ту оварадӣ аз лутфи ҷавҳари падед
تو آوردی از لطف جوهر پدید
Ба ҷавҳари фурӯашон ту додӣ калид
به جوهرفروشان تو دادی کلید
Ҷавоҳири ту бахшеи дили санг ро
جواهر تو بخشی دل سنگ را
Ту дар рӯй ҷавҳари кашии ранг ро
تو در روی جوهر کشی رنگ را
Наборад ҳаво то нагӯйӣ бабор
نبارد هوا تا نگویی ببار
Замини новирд то нагӯйӣ биор
زمین ناورد تا نگویی بیار
Ҷаҳонии бад-ӣн хӯбӣ оростӣ
جهانی بدین خوبی آراستی
Бурун зон ки ёрӣгарии хостӣ
برون زان که یاریگری خواستی
зи гармӣу сардӣ ва аз хушк ва тар
ز گرمی و سردی و از خشک و تر
Сириштӣ ба андозаи як дигар
سرشتی به اندازهٔ یکدگر
Чунон баркашидӣу бастӣ нигор
چنان برکشیدی و بستی نگار
Ки ба зон наёрад хирад дар шумор
که به زان نیارد خرد در شمار
Муҳандис басӣ ҷӯяд аз розашон
مهندس بسی جوید از رازشان
Надонад ки чун кардӣ оғозашон
نداند که چون کردی آغازشان
Наёяд зи мо ҷузи назар карданӣ
نیاید ز ما جز نظر کردنی
Дигар хуфтании боз ё хӯрданӣ
دگر خفتنی باز یا خوردنی
Забони бргшўдн ба иқрори ту
زبان برگشودن به اقرار تو
Нингихтни иллати кори ту
نینگیختن علّت کار تو
Ҳисобӣ казин бугзарад гмрҳии сет
حسابی کزین بگذرد گمرهیست
зи рози ту андеша бе огаҳии сет
ز راز تو اندیشه بیآگهیست
Ба ҳарчи офаридӣу бастии тароз
به هرچ آفریدی و بستی طراز
Ниёзат нае аз ҳама бе ниёз
نیازت نه ای از همه بینیاز
Чунон офаридии замину замон
چنان آفریدی زمین و زمان
Ҳамон гардиши анҷуму осмон
همان گردش انجم و آسمان
Ки чандон ки андеша гардад баланд
که چندان که اندیشه گردد بلند
Сари худ буруни новирди зини каманд
سر خود برون ناوَرَد زین کمند
Набӯд офариниши ту будӣ худоӣ
نبود آفرینش تو بودی خدای
Набошад ҳамеи ҳам ту бошӣ ба ҷой
نباشد همی هم تو باشی به جای
Кавокиб ту барбастӣ афлок ро
کواکب تو بربستی افلاک را
Ба мардум ту оростӣ хок ро
به مردم تو آراستی خاک را
Туе гўҳромои чори охшиҷ
تویی گوهرآمای چار آخشیج
Мусалсал кун гавҳарон дар мзиҷ
مسلسلکنِ گوهران در مزیج
Ҳисор фалак баркашидӣ баланд
حصار فلک برکشیدی بلند
Дар ӯ кардӣ андешаро шҳрбнд
در او کردی اندیشه را شهربند
Чунон бастии он тоқи нилӯфарӣ
چنان بستی آن طاق نیلوفری
Ки андешаро нест зу бартарӣ
که اندیشه را نیست زو برتری
Хирад то абад дар наёбади ту ро
خرد تا ابد در نیابد تو را
Ки тоб хирад барнатобад ту ро
که تاب خرد برنتابد تو را
Вуҷӯди ту аз ҳазрати тнгбор
وجود تو از حضرت تنگبار
Кунад пайки идрокро санг сор
کند پیک ادراک را سنگسار
На пуркандае то фароҳами шӯй
نه پرکندهای تا فراهم شوی
На афзӯдае низ то кам шӯй
نه افزودهای نیز تا کم شوی
Хаёли назари холӣ аз роҳи ту
خیال نظر خالی از راه تو
зи гардандагии даври даргоҳи ту
ز گردندگی دور درگاه تو
Сиррӣ каз ту гардад баландии гароӣ
سری کز تو گردد بلندیگرای
Ба афкандан кас науфтад зи пой
به افکندن کس نیفتد ز پای
Касеро ки қаҳри ту дар сар фиканд
کسی را که قهر تو در سر فِکَند
Ба помрдӣ кас нагардад баланд
به پامردیِ کس نگردد بلند
Ҳама зердастему фармон пазир
همه زیرْدستیم و فرمانپذیر
Туе ёварии даҳ , туе дастгир
تویی یاوریده، تویی دستگیر
Агар пой пеласт агар пари мӯр
اگر پایِ پیل است اگر پرِّ مور
Ба ҳар як ту додӣ заъифӣу зӯр
به هر یک تو دادی ضعیفی و زور
Чу неру фиристӣ ба тақдири пок
چو نیرو فرستی به تقدیر پاک
Ба мӯрии зи Марии барории ҳалок
به موری ز ماری برآری هلاک
Чу бурдорӣ аз раҳгузари дӯд ро
چو برداری از رهگذر دود را
Хӯрд пашшае мағзи намруд ро
خورَد پشّهای مغزِ نمرود را
Чу дар лашгари душмани ореи раҳил
چو در لشگرِ دشمن آری رحیل
Ба мурғони кашии пелу асҳоби пел
به مرغان کُشی پیل و اصحاب پیل
Гуҳ аз нутфае неки бахтии диҳӣ
گه از نطفهای نیکبختی دهی
Гуҳ аз устихонии дарахтии диҳӣ
گه از استخوانی درختی دهی
Гуҳи ореи халилии зи бути хона Эй
گه آری خلیلی ز بتخانهای
Гуҳии ошнои зи бегона Эй
گهی آشنایی ز بیگانهای
Гуҳӣ бо чунон гавҳари хонаи хез
گهی با چنان گوهرِ خانهخیز
Чу бўтолбиро кунӣ санги рез
چو بوطالبی را کنی سنگ ریز
Киро Зуҳраи онкӣ аз бими ту ?
که را زَهرهٔ آنکه از بیمِ تو؟
Кушояди забони ҷуз ба таслими ту
گشاید زبان جز به تسلیمِ تو
Забони оваронро ба ту бор нест
زبانآوران را به تو بار نیست
Ки бо машъалаи ганҷро кор нест
که با مشعله گنج را کار نیست
Сетонеи забон аз рақибони роз
ستانی زبان از رقیبان راز
Ки то рози султони нгўинди боз
که تا راز سلطان نگویند باز
Маро дар ғубори чунин тираи хок
مرا در غبارِ چنین تیرهخاک
Ту додӣ дили равшану ҷони пок
تو دادی دلِ روشن و جانِ پاک
Гар олӯдаи гирдами ман андеша нест
گر آلوده گردم من اندیشه نیست
Ҷузи олӯдагии хокро пеша нест
جز آلودگی خاک را پیشه نیست
Гар ин хок рӯй аз гунаҳ тофтӣ
گر این خاک روی از گنه تافتی
Ба омурзиши ту ки раҳ ёфтӣ ?
به آمرزشِ تو که ره یافتی ؟
Гуноҳи ман ар номадӣ дар шумор
گناهِ من ار نامدی در شمار
Туро ном кӣ будӣ омрзгор
تو را نام کی بودی آمرزگار
Шабу рӯз дар шом ва дар бомдод
شب و روز در شام و در بامداد
Ту бар ёдӣ аз ҳар чаҳ дорам ба ёд
تو بر یادی از هر چه دارم به یاد
Чу аввали шаби оҳанг хоб оварам
چو اوّلشب آهنگِ خواب آورم
Ба тасбеҳ науммат шитоб оварам
به تسبیحِ نامت شتاب آورم
Чу дар ним шаб сар барорам зи хоб
چو در نیمشب سر برآرم ز خواب
Туро хонаму резам аз дидаи об
تو را خوانم و ریزم از دیده آب
Ва гар бомдодаст роҳам ба туаст
و گر بامدادست راهم به توست
Ҳамаи рӯз то шаби паноҳам ба туаст
همه روز تا شب پناهم به توست
Чу хоҳам зи ту рӯзу шаби ёварӣ
چو خواهم ز تو روز و شب یاوری
Макун шармсорам дар ин доварӣ
مکُن شرمسارم در این داوری
Чунон дорам эй довари корсоз
چنان دارم ای داورِ کارساز
Казин бо ниёзон шавам бе ниёз
کزین بانیازان شوم بینیاز
Парастандае каз раҳи бандагӣ
پرستندهای کز رهِ بندگی
Кунад чун туеро парастандагӣ
کند چون تویی را پرستندگی
Дарин олам обод гардад ба ганҷ
درین عالم آباد گردد به گنج
Дар он олам озод гардад зи ранҷ
در آن عالم آزاد گردد ز رنج
Маро нест аз худ ҳисобӣ ба даст
مرا نیست از خود حسابی به دست
Ҳисоби ман аз туаст чандон ки ҳаст
حساب من از توست چندان که هست
Баду некро аз ту ояд калид
بد و نیک را از تو آید کلید
зи ту нек ва аз ман бад ояд падед
ز تو نیک و از من بد آید پدید
Ту некӣ кунӣ ман на бад карда ам
تو نیکی کنی من نه بد کردهام
Ки бадро ҳўолт ба худ карда ам
که بد را حَوالت به خود کردهام
з туаст аввалин нақшро саргузашт
ز توست اوّلین نقش را سرگذشت
Ба туаст охирин ҳарфро бозгашт
به توست آخرین حرف را بازگشت
зи ту оятӣ дар ман омухтан
ز تو آیتی در من آموختن
зи ман девро дидаи брдўхтн
ز من دیو را دیده بردوختن
Чу номи туами ҷон навозӣ кунад
چو نام توام جاننوازی کند
Ба ман дев кӣ даст ёзӣ кунад ?
به من دیو کی دستیازی کند؟
Надорам раво бо ту аз хештан
ندارم روا با تو از خویشتن
Ки гӯям ту ва боз гӯям ки ман
که گویم تو و باز گویم که من
Гар осӯдагар нотавон ме зем
گر آسوده گر ناتوان میزیَم
Чунон коФридӣ чунон ме зем
چنان کافریدی چنان میزیم
Умедам чунонаст аз он боргоҳ
امیدم چنانست از آن بارگاه
Ки чун ман шавам даври азин коргоҳ
که چون من شوم دور ازین کارگاه
Фурӯи резам аз назму тартиби хеш
فروریزم از نظم و ترتیبِ خویش
Дигаргунаи гирдами зи таркиби хеш
دگرگونه گردم ز ترکیبِ خویش
Кунад боди пуркандаи хоки маро
کند باد پرکنده خاکِ مرا
Набинад касе ҷони поки маро
نبیند کسی جانِ پاک مرا
Пажӯҳанда ҳол сурбаст ман
پژوهندهٔ حالِ سربستِ من
Наад тӯҳмат нест бар ҳаст ман
نهد تهمتِ نیست بر هستِ من
зи ғайби он намӯдораши оре ба даст
ز غیب آن نمودارش آری به دست
Казин ғоиб огоҳ бошад ки ҳаст
کزین غایب آگاه باشد که هست
Чу бар ҳастӣ ту ман сусти рой
چو بر هستیِ تو منِ سسترای
Басӣ ҳуҷҷат ангехтам дили гушой
بسی حجت انگیختم دلگشای
Ту низ ар шавад маҳди ман дар наҳуфт
تو نیز ار شود مهدِ من در نهفت
Хабари даҳ ки ҷон монад агар хок хуфт
خبر ده که جان ماند اگر خاک خفت
Чунон гарм кун азм роем ба ту
چنان گرم کن عزمِ رایم به تو
Ки хуррам дил оем чу оем ба ту
که خرّمدل آیم چو آیم به تو
Ҳама ҳамРаҳон то ба дар бо мананд
همه همرهان تا به در با منند
Чу ман рафтам ин дӯстон душмананд
چو من رفتم این دوستان دشمنند
Агар чашм ва гӯшаст агар дасту пой
اگر چشم و گوش است اگر دست و پای
зи ман бозмоннди як як ба ҷой
ز من بازمانند یکیک به جای
Туе онкӣ то ман манам бо манӣ
تویی آنکه تا من منم با منی
Дарин дар мабодам тиҳии доманӣ
درین در مبادم تهیدامنی
Дарин раҳ ки сар бар дарӣ май занам
درین ره که سر بر دری میزنم
Ба умеди тоҷии сиррӣ май занам
به امّیدِ تاجی سری میزنم
Сиррӣ кон надорам азин дар дареғ
سری کان ندارم ازین در دریغ
Ба ар тоҷ бахше бидон сар на теғ
به ار تاج بخشی بدان سر نه تیغ
Ба ҳукмӣ ки он дар азали ронда Эй
به حکمی که آن در ازل راندهای
Нагардад қалами зи ончии гардонда Эй
نگردد قلم ز آنچه گرداندهای
Валикин ба хоҳиши ман ҳукми каш
ولیکن به خواهش من حکمکش
Кунам зини суханҳо дили хеши хуш
کنم زین سخنها دلِ خویش خوش
Ту гуфтӣ ки ҳар кас дар ранҷу тоб
تو گفتی که هر کس در رنج و تاب
Дуое кунад ман кунам мустаҷоб
دعایی کند من کنم مستجاب
Чу ъоҷзрҳонндаҳ донам ту ро
چو عاجزرهاننده دانم تو را
Дарин оҷизӣ чун нахонам туро ?
درین عاجزی چون نخوانم تو را؟
Балии кори ту банда парвардан аст
بلی کار تو بنده پروردن است
Марои кор бо бандагӣ кардан аст
مرا کار با بندگی کردن است
Шикаста чунон гаштаам балки хирад
شکسته چنان گشتهام بلکه خُرد
Ки ободӣамро ҳамаи боди барад
که آبادیام را همه باد برد
Туе каз шикастами раҳои диҳӣ
تویی کز شکستم رهایی دهی
Вагар башиканӣ мумиёеи диҳӣ
وگر بشکنی مومیایی دهی
Дар ин ним шаб каз ту ҷӯям паноҳ
در این نیمشب کز تو جویم پناه
Ба маҳтоб фазлам барафрӯз роҳ
به مهتاب فضلم برافروز راه
Нигаҳ дорам аз рахнаи раҳзанон
نگهدارم از رخنهٔ رهزنان
Макун шод бар ман дили душманон
مکن شاد بر من دلِ دشمنان
Ба шукрами расони аввал онгаҳ ба ганҷ
به شکرم رسان اوّل آنگه به گنج
Нахустами сабурии даҳ онгоҳи ранҷ
نخستم صبوری ده آنگاه رنج
Балое ки бошам дар он носабур
بلایی که باشم در آن ناصبور
зи ман даври дор эй зи бедоди давр
ز من دور دار ای ز بیداد دور
Гарм дар балое кунӣ мубтало
گرَم در بلایی کنی مبتلا
Нахустами сабурии даҳ онгаҳ бало
نخستم صبوری ده آنگه بلا
Гарм башиканӣ вар наҳй дар навард
گرَم بشکنی ور نهی در نَوَرد
Кафии хоки хоҳии зи ман хоҳи гирд
کفی خاک خواهی ز من خواه گَرد
Буруни уфтам аз худ ба пркндгӣ
برون افتم از خود به پرکندگی
Науфтам бурун бо ту аз бандагӣ
نیفتم برون با تو از بندگی
Ба ҳар гӯшаи кофтами санои хўонмт
به هر گوشه کافتم ثنا خوانمت
Ба ҳар ҷо ки бошам худо донамат
به هر جا که باشم خدا دانمت
Қарор ҳама ҳаст бар нестӣ
قرار همه هست بر نیستی
Туе онкӣ бар як қарори истӣ
تویی آنکه بر یک قرار ایستی
Пажӯҳандаро ёва зон шуд калид
پژوهنده را یاوه زان شد کلید
Каз андозаи хештан дар ту дид
کز اندازهٔ خویشتن در تو دید
Касе каз ту дар ту назора кунад
کسی کز تو در تو نظاره کند
Варақҳои беҳуда пора кунад
ورقهای بیهوده پاره کند
Нишоед туро ҷуз ба ту ёфтан
نشاید تو را جز به تو یافتن
Аннан бояд аз ҳар дарӣ тофтан
عنان باید از هر دری تافتن
Назар то бад-ӣн ҷост манзили шинос
نظر تا بدین جاست منزلشناس
Казин бигузарӣ дар дил ояд ҳарос
کزین بگذری در دل آید هراس
Супурдам ба ту мояи хеш ро
سپردم به تو مایهٔ خویش را
Ту донеи ҳисоб кам ва беш ро
تو دانی حساب کم و بیش را