Бзргои бузургии дҳо бе касам

بزرگا بزرگی‌دها بی‌کسم

Туе ёварии бахшу ёрии расм

تویی یاوری‌بخش و یاری‌رسم

Наёвардам аз хонаи чизеи нахуст

نیاوردم از خانه چیزی نخست

Ту додӣ ҳамаи чизи ман чиз туаст

تو دادی همه چیزِ من چیزِ توست

Чу кардӣ чароғи марои нури дор

چو کردی چراغ مرا نور‌دار

зи ман боди машъали кашони даври дор

ز من بادِ مشعل‌کُشان دور دار

Ба куштан чу додӣ танумандӣ ам

به کشتن چو دادی تنومندی‌ام

Ту даҳ зи ончии киштам барӯмандӣ ам

تو ده ز آنچه کشتم برومندی‌ام

Гриўаҳ баландасту сайлоби сахт

گریوه بلند است و سیلاب سخت

Мапӣчон Аннани ман аз роҳи бахт

مپیچان عنانِ من از راهِ بخت

Азин сайли гоҳами чунон даҳ гузор

ازین سیل‌گاهم چنان ده گذار

Ки пул нашканад бар ман ин рӯдбор

که پل نشکند بر من این رودبار

Уқубат макун узри хоҳи омадам

عقوبت مکن عذر‌خواه آمدم

Ба даргоҳи ту рӯсиёҳи омадам

به درگاه تو روسیاه آمدم

Сиёҳи марои ҳам ту гардони сипед

سیاه مرا هم تو گردان سپید

Магардонам аз даргаати ноумед

مگردانم از درگهت ناامید

Сиришти марои коФридии зи хок

سرشت مرا کافریدی ز خاک

Сиришта ту кардӣ ба нопоку пок

سرشته تو کردی به ناپاک و پاک

Агар наякум ва гар бидам дар сиришт

اگر نیکم و گر بدم در سرشت

Қазои ту ин нақш дар ман набшат

قضای تو این نقش در من نبشت

Худованди мое ва мо банда ем

خداوند مایی و ما بنده‌ایم

Ба неруии ту як ба як зинда ем

به نیروی تو یک به یک زنده‌ایم

Ҳар онч офарӣдааст бинанда ро

هر آنچ آفریده است بیننده را

Нишон медиҳанд офаринанда ро

نشان می‌دهند آفریننده را

Маро ҳаст бениши назаргоҳи ту

مرا هست بینش نظرگاه تو

Чигуна набинам бадви роҳи ту

چگونه نبینم بدو راه تو

Туро байнам аз ҳар чаҳ пардохта аст

تو را بینم از هر چه پرداخته است

Ки ҳастӣ ту созанда ва ӯ сохта аст

که هستی تو سازنده و او ساخته است

Ҳамаи сӯратии пеши фарҳангу рой

همه صورتی پیش فرهنگ و رای

Ба наққоши сӯрат буд раҳнамоӣ

به نقاش صورت بود رهنمای

Басӣ манзил омад зи ман то ба ту

بسی منزل آمد ز من تا به تو

Нишоед туро ёфт ало ба ту

نشاید تو را یافت الا به تو

Асосӣ ки дар осмону змист

اساسی که در آسمان و زمیست

Ба андоза фикрат одамӣаст

به اندازهٔ فکرت آدمیست

Шавад фикрати андозаро раҳнамӯн

شود فکرت اندازه را رهنمون

Сар аз ҳаду андозаи норади бурун

سر از حد و اندازه نارد برون

Ба ҳар поя эй даст чандон расад

به هر پایه‌ای دست چندان رسد

Ки он пояро ҳад ба поён расад

که آن پایه را حد به پایان رسد

Чу поёни пазиради ҳади коинот

چو پایان پذیرد حد کاینات

Намонад дар андешаи дигари ҷаҳот

نماند در اندیشه دیگر جهات

Наяндешад андешаи афзӯни азин

نیندیشد اندیشه افزون ازین

Ту ҳастӣ на ин балки беруни азин

تو هستی نه این بلکه بیرون ازین

Бар он дорам эй маслиҳати хоҳи ман

بر آن دارم ای مصلحت‌خواه من

Ки бошад сӯии маслиҳати роҳи ман

که باشد سوی مصلحت راه من

Раҳеи пешамовар ки фарҷоми кор

رهی پیشم آور که فرجام کار

Ту хушнӯд бошӣ ва ман растгор

تو خشنود باشی و من رستگار

Ҷуз ин нестам чорае дар сиришт

جز این نیستم چاره‌ای در سرشت

Ки сари брнгрдонм аз сарнавишт

که سر برنگردانم از سرنوشت

Нивисам хаттии зини ниёйишгарӣ

نویسم خطی زین نیایشگری

Мусаҷҷал ба имзои пайғамбарӣ

مسجل به امضای پیغمبری

Гувоҳӣ дар ӯ аз ки ? аз чори ёр

گواهی در او از که؟ از چار یار

Ки сад офарини бод бар ҳар чаҳор

که صد آفرین باد بر هر چهار

Нигаҳдорами он хат хӯнӣ Раҳон

نگهدارم آن خط خونی رهان

Чу тъўиз бар бозуии худ ниҳон

چو تعویذ بر بازوی خود نهان

Дар он доварӣгоҳ чун теғи тез

در آن داوریگاه چون تیغ تیز

Ки ҳам растхезаст ва ҳам рустаи хез

که هم رستخیز است و هم رسته خیز

Чу парон шавад номаҳо сӯии мард

چو پران شود نامه‌ها سوی مرد

Ман он номаро бар гушойами навард

من آن نامه را بر گشایم نورد

Намоям ки чун ҳукми ронии дуруст

نمایم که چون حکم رانی درست

Бар ин ҳукми рони вон дигар ҳукми тест

بر این حکم ران وآن دگر حکم تست

Умедам ба ту ҳаст зондозаҳ беш

امیدم به تو هست زاندازه بیش

Макун ноумедами зи даргоҳи хеш

مکن ناامیدم ز درگاه خویش

зи худ гарчи мураккаби бурун ронда ам

ز خود گرچه مرکب برون رانده‌ام

Ба роҳи ту дар ним раҳ монда ам

به راه تو در نیم‌ره مانده‌ام

Фурӯди ори маҳдам ба даргоҳи хеш

فرود آر مهدم به درگاه خویش

Магардон сари ришта аз роҳи хеш

مگردان سر رشته از راه خویش

зи ман коҳишу ҷон фузудани зи ту

ز من کاهش و جان فزودن ز تو

Нишон ҷустан аз ман намӯдани зи ту

نشان جستن از من نمودن ز تو

Чу бозори ман бе ман оростӣ

چو بازار من بی من آراستی

Бидон расму ойин ки май хостӣ

بدان رسم و آیین که می‌خواستی

з равнақ мабар нақши ороишам

ز رونق مبر نقش آرایشم

Насибии даҳ аз ганҷи бахшоишам

نصیبی ده از گنج بخشایشم

Чаҳ хоҳии зи ман бо чунин буд суст

چه خواهی ز من با چنین بود سست

Ҳамон гир нобӯда бӯдани нахуст

همان گیر نابوده بودن نخست

Маро чун назар бар ман андохтӣ

مرا چون نظر بر من انداختی

Мазан мқръаҳ чун ки бнўохтӣ

مزن مقرعه چون که بنواختی

Ту додӣ марои пойгоҳи баланд

تو دادی مرا پایگاه بلند

Туами дасти гири андарин пои банд

توام دست گیر اندرین پای‌بند

Чу додеми номӯси номи оварон

چو دادیم ناموس نام‌آوران

Бидиҳ додам эй довари доварон

بده دادم ای داور داوران

Сирриро ки бар сар наҳодӣ кулоҳ

سری را که بر سر نهادی کلاه

Миндоз дар пой ҳар хоки роҳ

مینداز در پای هر خاک راه

Дилиро ки шуд бар дарат рози дор

دلی را که شد بر درت راز‌دار

зи дарюза ҳар дарии бози дор

ز دریوزهٔ هر دری باز دار

Накӯ кун чу кирдори худ кори ман

نکو کن چو کردار خود کار من

Макун кор бо ман ба кирдори ман

مکن کار با من به کردار من

Низомии бад-ӣни боргоҳи рафеъ

نظامی بدین بارگاه رفیع

Наёрад ба ҷузи Мустафоро шафиъ

نیارد به جز مصطفی را شفیع