Ба гуфтору кирдор агар ростӣ
به گفتار و کردار اگر راستی
Ба як дили ду олам биёростӣ
به یک دل دو عالم بیاراستی
Биҷуз бӯда боз аз гузашта магӯӣ
بجز بوده باز از گذشته مگوی
Вагар май туоне дар он раҳ мапуӣ
و گر می توانی در آن ره مپوی
Магӯ низ дар ҳоли ҷуз онк ҳаст
مگو نیز در حال جز آنک هست
Чунон гӯ ки бар ҳарф наниҳанд даст
چنان گو که بر حرف ننهند دست
Ба ояндаи ҳаргизи забонати гарав
به آینده هرگز زبانت گرو
Макун вар бигардӣ вафо кун бирав
مکن ور بگردی وفا کن برو
Ба кирдор дар , лоуболӣ мабош
به کردار در، لاابالی مباش
Балӣ на муқассир на ғолӣ мабош
بلی نه مقصر نه غالی مباش
Ту мобайни ин ду раҳи пеши гир
تو مابین این دو ره پیش گیر
Бирав пои даракаши сари хеши гир
برو پای درکش سر خویش گیر
Гар аз ҳаду андоза дар нагузарӣ
گر از حد و اندازه در نگذری
Чу содиқ рӯй раҳ ба мақсади барӣ
چو صادق روی ره به مقصد بری
Азин ҷад ва ҷаҳдат набошад гурез
ازین جد و جهدت نباشد گریز
Агар панди хоҳии зи ман ёди гир
اگر پند خواهی ز من یاد گیر
Бирав ё ахӣ пеша кун ростӣ
برو یا اخی پیشه کن راستی
Агар хизмати подшои хостӣ
اگر خدمت پادشا خواستی
Насиҳат ба ҳангом кардан накӯаст
نصیحت به هنگام کردن نکوست
Тариқи амонат супурдан накӯаст
طریق امانت سپردن نکوست
Бхшнўдӣ аз ҳар забонии нюаш
بخشنودی از هر زبانی نیوش
Ба ҷад бош дар ҳақ гузорӣ бакӯш
به جد باش در حق گزاری بکوش
Чунон ҳишмати малики воҷиби шинос
چنان حشمت ملک واجب شناس
Ки воҷиб кунад бар ту ҳар дами сипос
که واجب کند بر تو هر دم سپاس
зи борони худ ҷуз никуӣ магӯӣ
ز باران خود جز نکویی مگوی
зи чирки ҳасади доман ҷон бишӯй
ز چرک حسد دامن جان بشوی
Агар ин шароити биҷой оварӣ
اگر این شرایط بجای آوری
Сари ҳосидони зери пой оварӣ
سر حاسدان زیر پای آوری
Хирадмандро ростӣ пешвост
خردمند را راستی پیشواست
Хусусан ки дар хизмати подшост
خصوصا که در خدمت پادشاست
зи хоин ки шуд пеши шаҳи муттаҳам
ز خائن که شد پیش شه متهم
Вуҷӯдии намояд дар андари адам
وجودی نماید در اندر عدم
Фурӯ уфтад аз равзани чашми шоҳ
فرو افتد از روزن چشم شاه
Вагар чанд мискин буд бе гуноҳ
و گر چند مسکین بود بی گناه
Чаҳ суд ар кунад дар амонати ҷиҳод
چه سود ار کند در امانت جهاد
Чу биравӣ намонад дигар эътимод
چو بروی نماند دگر اعتماد
Чу мазкӯр шуд дар хиёнат касе
چو مذکور شد در خیانت کسی
Сӯии шоҳ вақъаш намонад басӣ
سوی شاه وقعش نماند بسی
Баради ранҷ бе фоидаи солу моҳ
برد رنج بی فایده سال و ماه
Чу набӯд қабулаш ба наздики шоҳ
چو نبود قبولش به نزدیک شاه
Баин пбшаҳ эй дар ҷаҳон ростӣ аст
بهین پبشه ای در جهان راستی است
Ки бе ростии айн кам костӣ аст
که بی راستی عین کم کاستی است
Чу дар ботинаши ростӣ ҷой кард
چو در باطنش راستی جای کرد
Набошад ба ҷузи ростии ҷои мард
نباشد به جز راستی جای مرد
Агар рости кирдорӣу рости гӯй
اگر راست کرداری و راست گوی
Рабӯдӣ ба чавгони ихлос , гӯй
ربودی به چوگان اخلاص، گوی
Касеро ки шуд қавлу феълаши яке
کسی را که شد قول و فعلش یکی
Бирав нест дар росткории шаккӣ
برو نیست در راستکاری شکی
Ба ҳар ҳол бо подшои рости гӯй
به هر حال با پادشا راست گوی
Вагар ҳазл бошад раҳи рости ҷӯй
و گر هزل باشد ره راست جوی
Ки ҳазл ар буд ростӣ дар сухан
که هزل ار بود راستی در سخن
Бааст ар дурӯғӣ ки бошад ҳасан
بهست ار دروغی که باشد حسن
Чу дар ҳазл гуфтӣ дурӯғ аз нахуст
چو در هزل گفتی دروغ از نخست
Нагиранд агар рости гӯйии дуруст
نگیرند اگر راست گویی درست
Магӯ эй бародари сухан бар газоф
مگو ای برادر سخن بر گزاف
Кигар рости гӯйӣ маҳоласт лоф
که گر راست گویی محال است لاف
Агарчӣ ммолику молики рқоб
اگرچه ممالیک و مالک رقاب
Баробар набошанд дар ҳеҷ боб
برابر نباشند در هیچ باب
Худовандгораст фармони равон
خداوندگار است فرمان روان
Ммолики маъмур ва бар сари давон
ممالیک مامور و بر سر دوان
Валек аз раҳи офариниши башар
ولیک از ره آفرینش بشر
Баробари намоянд дар хайру шар
برابر نمایند در خیر و شر
Ба худ ва ба халқ ва ба табъу сиришт
به خود و به خلق و به طبع و سرشت
Касеро дар ибдоъ зойеъ наҳашт
کسی را در ابداع ضایع نهشت
Агар подшоҳи ҷаҳон ва гадост
اگر پادشاه جهان و گداست
Мукофот ҳар як ба воҷиб равост
مکافات هر یک به واجب رواست
Чу ту доштӣ ҳақи хизмати нигоҳ
چو تو داشتی حق خدمت نگاه
Қазои ҳақ хизмат кунад подшоҳ
قضا حق خدمت کند پادشاه
Ба ноҳақи макаши даст дар ҳар касе
به ناحق مکش دست در هر کسی
Ки ман ҳақ пешина дорам басӣ
که من حق پیشینه دارم بسی
Ту хизмат накардӣ ва аз ҳақи шинос
تو خدمت نکردی و از حق شناس
Мукофот дидӣ накӯи дори пос
مکافات دیدی نکو دار پاس
Пас аз некуиҳо агар бад кунӣ
پس از نیکویی ها اگر بد کنی
Ба кирдори бади чоҳ худ ме кунӣ
به کردار بد چاه خود می کنی
Ба некӣ чу дидӣ мукофоти хеш
به نیکی چو دیدی مکافات خویش
Ба бади ҳам бад ояд мукофоти пеш
به بد هم بد آید مکافات پیش
Ҳуқуқи туро чун мукофот кард
حقوق ترا چون مکافات کرد
Ба некии бисоти бадӣ дар навард
به نیکی بساط بدی در نورد
зи ту шоҳ агар чаҳ буд ҳақи шинос
ز تو شاه اگر چه بود حق شناس
Ҳамаи умр бар худ нагирад сипос
همه عمر بر خود نگیرد سپاس
Ту бар ҷодаи хизмати хеши рӯ
تو بر جاده خدمت خویش رو
Ки ӯ худ аноят кунад пеши рӯ
که او خود عنایت کند پیش رو
Дили хеш бо шоҳи покизаи дор
دل خویش با شاه پاکیزه دار
Чу покизаи хоҳии дили шаҳриёр
چو پاکیزه خواهی دل شهریار
Агар эътиқоди ту покасту рост
اگر اعتقاد تو پاک است و راست
Қадам дар на ва ҳар чаҳ хоҳӣ турост
قدم در نه و هر چه خواهی تراست
Вагар хоргирӣ раҳи хизматаш
و گر خوار گیری ره خدمتش
Ба худ бар , бабандӣ дар неъматаш
به خود بر، ببندی در نعمتش
Чу ту роҳи хизмати зи тақсири хеш
چو تو راه خدمت ز تقصیر خویش
Нагирӣ ба ахлоқу ашФоқи пеш
نگیری به اخلاق و اشفاق پیش
Ба барқи тағайюри мабодо ки шоҳ
به برق تغیر مبادا که شاه
Тару хушк ҷоҳат бисӯзад чу коҳ
تر و خشک جاهت بسوزد چو کاه
Бирав эй бародар чу ман рост бош
برو ای برادر چو من راست باش
Чунонат ки шоҳи он чунон хост бош
چنانت که شاه آن چنان خواست باش
Ба аз неки номии дарахтии нхост
به از نیک نامی درختی نخاست
Вазин шохи некӯтарин бар , вафост
وزین شاخ نیکوترین بر، وفاست
Се навъаст дар боғи дониши вафо
سه نوع است در باغ دانش وفا
Ки он ҳар се бошад дар аҳли сафо
که آن هر سه باشد در اهل صفا
Яке онкӣ дар ваъда ва дар змон
یکی آنکه در وعده و در ضمان
Наёбади хилоф аз ту дар ҳар замон
نیابد خلاف از تو در هر زمان
Дуюм чун малик шуд ба ту неки байн
دویم چون ملک شد به تو نیک بین
Бакӯшӣ ки он занни ббошди яқин
بکوشی که آن ظن بباشد یقین
Сдигри ҳақи неъмати подшоҳ
سدیگر حق نعمت پادشاه
Ба ҳар вақт ва ҳар ҳоли дории нигоҳ
به هر وقت و هر حال داری نگاه
Бад-ӣн ҳар се хислати шӯии никном
بدین هر سه خصلت شوی نیکنام
Малик аз ту хушнӯд бошад мудом
ملک از تو خشنود باشد مدام
Тавозуъи писанд ва тзлл равост
تواضع پسند و تذلل رواست
Хусусан ки дар маҳзари подшост
خصوصا که در محضر پادشاست
Ба иззат гирифтани раҳи бандагӣ
به عزت گرفتن ره بندگی
Ба бечорагӣу сарафкандагӣ
به بیچارگی و سرافکندگی
Валикин чу зин ҷойгаҳ бигузарӣ
ولیکن چو زین جایگه بگذری
Нишоед тавозуъ ки аз ҳади барӣ
نشاید تواضع که از حد بری
Чунон кун тавозуъ ки аҳли фусӯс
چنان کن تواضع که اهل فسوس
Тасаввур набанданд бар чоплус
تصور نبندند بر چاپلوس
Фиреб ва тамаллуқ мабар пеши шоҳ
فریب و تملق مبر پیش شاه
Ки нафрат кунад дар дилаши ҷойгоҳ
که نفرت کند در دلش جایگاه
Нигаҳдори андозаи бандагӣ
نگهدار اندازه بندگی
Забоноварӣу сарафкандагӣ
زبان آوری و سرافکندگی
Ба андоза бояд ки хизмат кунӣ
به اندازه باید که خدمت کنی
На чандон ки мардум ба тӯҳмат кунӣ
نه چندان که مردم به تهمت کنی
Хиёнат ки бо подшо карда анд
خیانت که با پادشا کرده اند
Аз анвоъ дар дафтар оварда анд
از انواع در دفتر آورده اند
Валикини хиёнати бтар зон махоҳ
ولیکن خیانت بتر زان مخواه
Аз он кӯ кашад даст дар малики шоҳ
از آن کو کشد دست در ملک شاه
Ки камтари хиёнат бар хурдаи байн
که کمتر خیانت بر خرده بین
Бузургаст дар маърази малику дайн
بزرگ است در معرض ملک و دین
Хиёнат раво нест бо подшоҳ
خیانت روا نیست با پادشاه
Ки хуршед маликасту зилли илоҳ
که خورشید ملک است و ظل اله
Збд пок кун ботину зоҳират
زبد پاک کن باطن و ظاهرت
Чу кардӣ нахонанд ҷузи тоҳират
چو کردی نخوانند جز طاهرت
Миндиш кондишаҳи неку бад
میندیش کاندیشه نیک و بد
Ки ман мекунам кас бар он нагзарад
که من می کنم کس بر آن نگذرد
Падедаст некии зи пешонии ?ут
پدید است نیکی ز پیشانی ات
Бадӣ аз ҳамаи узви инсонии ?ут
بدی از همه عضو انسانی ات
Касе кӯ ба асл ва ба гавҳар накӯаст
کسی کو به اصل و به گوهر نکوست
Раҳи подшоро сазовор ӯст
ره پادشا را سزاوار اوست
Ки асласт сармоя ҳар ҳунар
که اصل است سرمایه هر هنر
Буд бе хатари оҳан бе гуҳар
بود بی خطر آهن بی گهر
Сутури охир аз тухм некӯ харанд
ستور آخر از تخم نیکو خرند
Ки аз одамии ҳам фаровон харанд
که از آدمی هم فراوان خرند
Чу аз асб ва хар мегузинӣ асил
چو از اسب و خر می گزینی اصیل
Зумуррадам гузин кун шарифу ҷамил
زمردم گزین کن شریف و جمیل
Асил аз хиёнат мубарро буд
اصیل از خیانت مبرا بود
Шикеб ба сароу зро буд
شکیبا به سرا و ضرا بود
На бднФсӣ ва бевафое кунад
نه بدنفسی و بی وفایی کند
На бешармӣ ва жожхоиӣ кунад
نه بی شرمی و ژاژخایی کند
Бидонади ҳудӯди раҳу ҷои хеш
بداند حدود ره و جای خویش
Бурун наниҳад аз ростии пои хеш
برون ننهد از راستی پای خویش
ЗкФрон неъмат кунад иҷтиноб
زکفران نعمت کند اجتناب
Гараш кард бояд ғизо аз туроб
گرش کرد باید غذا از تراب
зи нохуби бози орадаши асли пок
ز ناخوب باز آردش اصل پاک
Чу дар асл хуб омадаш обу хок
چو در اصل خوب آمدش آب و خاک
Бад-ӣн ҳар се хислати шӯии никном
بدین هر سه خصلت شوی نیکنام
Малик аз ту хушнӯд бошад мудом
ملک از تو خشنود باشد مدام
Тавозуъи писанд ва тзлл равост
تواضع پسند و تذلّل رواست
Хусусан ки дар маҳзари подшост
خصوصاً که در محضر پادشاست
Ба иззат гирифтани раҳи бандагӣ
به عزّت گرفتن رهِ بندگی
Ба бечорагӣу сарафкандагӣ
به بیچارگی و سرافکندگی
Валикин чу зин ҷойгаҳ бигузарӣ
ولیکن چو زین جایگه بگذری
Нишоед тавозуъ ки аз ҳади барӣ
نشاید تواضع که از حدّ بری
Чунон кун тавозуъ ки аҳли фусӯс
چنان کن تواضع که اهل فسوس
Тасаввур набанданд бар чоплус
تصوّر نبندند بر چاپلوس
Фиреб ва тамаллуқ мабар пеши шоҳ
فریب و تملّق مَبَر پیش شاه
Ки нафрат кунад дар дилаши ҷойгоҳ
که نفرت کند در دلش جایگاه
Нигаҳдори андозҳءи бандагӣ
نگهدار اندازهء بندگی
Забоноварӣу сарафкандагӣ
زبانآوری و سرافکندگی
Ба андоза бояд ки хизмат кунӣ
به اندازه باید که خدمت کنی
На чандон ки мардум ба тӯҳмат кунӣ
نه چندان که مردم به تهمت کنی
Хиёнат ки бо подшо карда анд
خیانت که با پادشا کردهاند
зи анвоъ дар дафтар оварда анд
ز انواع در دفتر آوردهاند
Валикини хиёнати бтар зон махоҳ
ولیکن خیانت بَتَر زان مخواه
Аз он кӯ кашад даст дар малики шоҳ
از آن کو کَشَد دست در مُلک شاه
Ки камтари хиёнат бар хурдаи байн
که کمتر خیانت برِ خرده بین
Бузургаст дар маърази малику дайн
بزرگ است در معرض ملک و دین
Хиёнат раво нест бо подшоҳ
خیانت روا نیست با پادشاه
Ки хуршед маликасту зилли илоҳ
که خورشید مُلک است و ظلّ اله
зи бад пок кун ботину зоҳират
زِ بد پاک کن باطن و ظاهرت
Чўкрдӣ нахонанд ҷузи тоҳират
چوکردی نخوانند جز طاهرت
Миндиш кондишаҳи неку бад
میندیش کاندیشه نیک و بد
Ки ман мекунам кас бар он нагзарад
که من میکنم کس بر آن نگذرد
Падедаст некии зи пешонии ?ут
پدید است نیکی ز پیشانیات
Бадӣ аз ҳамаи узви инсонии ?ут
بَدی از همه عضو انسانیات
Касе кӯ ба асл ва ба гавҳар накӯаст
کسی کو به اصل و به گوهر نکوست
Раҳи подшоро сазовор ӯст
ره پادشا را سزاوار اوست
Ки асласт сармоя ҳар ҳунар
که اصل است سرمایه هر هنر
Буд бе хатари оҳан бе гавҳар
بود بیخطر آهن بیگوهر
Сутури охир аз тухм некӯ харанд
ستور آخر از تخم نیکو خرند
Ки аз одамии ҳам фаровон харанд
که از آدمی هم فراوان خرند
Чу аз асб ва хар мегузинӣ асил
چو از اسب و خر میگزینی اصیل
з мардум гузин кун шарифу ҷамил
ز مردم گزین کن شریف و جمیل
Асил аз хиёнат мубарро буд
اصیل از خیانت مُبرّا بُوَد
Шикеб ба сароу зро буд
شکیبا به سَرّا وَ ضرّا بُوَد
На бади нафасӣ ва бевафое кунад
نه بد نفسی و بیوفایی کند
На бешармӣ ва жожхоиӣ кунад
نه بیشرمی و ژاژخایی کند
Бидонади ҳудӯди раҳу ҷои хеш
بداند حدود رَه و جای خویش
Бурун наниҳад аз ростии пои хеш
برون ننهد از راستی پای خویش
зи куфрон неъмат кунад иҷтиноб
ز کفران نعمت کند اجتناب
Гараш кард бояд ғизо аз туроб
گرش کرد باید غذا از تُراب
зи нохуби бози орадаши асли пок
ز ناخوب باز آردش اصل پاک
Чу дар асл хуб омадаш обу хок
چو در اصل خوب آمدش آب و خاک
Накӯи ниятии моя мардумӣ аст
نکو نیّتی مایه مردمی است
Писандидатар хилқат одамӣ аст
پسندیدهتر خلقت آدمی است
Хунаки нафаси хизматгари подшоҳ
خنک نَفْس خدمتگر پادشاه
Ки бошад накӯи нияту никхўоаҳ
که باشد نکو نیّت و نیکخواه
Чу бар ҳукми ният азимат кунӣ
چو بر حکم نیّت عزیمت کنی
Сипоҳи адуро ҳазимат кунӣ
سپاه عَدو را هزیمت کنی
Баду неки ҳарчи одамизоди хост
بد و نیک هرچ آدمیزاد خواست
Ҳам аз ният хайр гаштаст рост
هم از نیّت خیر گشتست راست
Ба ғифлат нарафтаст ҳар кори пеш
به غفلت نرفتست هر کار پیش
Муҷоҳид мусаммам кунад азми хеш
مجاهد مصمّم کند عزم خویش
Чу бедил кунӣ дар масолеҳи шурӯ
چو بی دل کنی در مصالح شروع
Аз он кард бояд ба хислати руҷӯъ
از آن کرد باید به خصلت رجوع
Касоне ки хизмат кунанд ихтиёр
کسانی که خدمت کنند اختیار
Ба пайкор бар худ нагиранд кор
به پیکار بر خود نگیرند کار
Чу мардон ба корӣ кунанд ибтидо
چو مردان به کاری کنند ابتدا
Ба тасдиқ ният кунанд иқтидо
به تصدیق نیّت کنند اقتدا
Бҷд бош дар роҳи хизматгарӣ
بِجِد باش در راه خدمتگری
Ткосли з иксў наҳй бигузарӣ
تکاسُل ز یکسو نهی بگذری
Тамаъи бугсал аз вояи хештан
طمع بگسل از وایه خویشتن
Ҳамин сози сармояи хештан
همین ساز سرمایه خویشتن
Ба тақдир эзад шавад корҳо
به تقدیر ایزد شود کارها
Ту худ озмӯн кардае борҳо
تو خود آزمون کردهای بارها
Бакӯш , ар шавад кор мшкўр бош
بکوش، ار شود کار مشکور باش
Ва гарна ба тақдир маъзӯр бош
و گرنه به تقدیر معذور باش
Ба ҳар чизи ҳиммати чунон бар гумор
به هر چیز همّت چنان بر گمار
Ки Бернард аз рӯзгорати дамор
که برنارد از روزگارت دمار
На чизеи талаб каз талаб карданат
نه چیزی طلب کز طلب کردنت
Балое кунад пой дар гарданат
بلایی کند پای در گردنت
Чу дар бастани ҳиммат аз ҳади гузашт
چو در بستن همّت از حد گذشت
Ду девонагии лозими ҳоли гашт
دو دیوانگی لازم حال گشت
Агар ёфт мақсӯд айн балост
اگر یافت مقصود عینِ بلاست
Вагарна ба ҳасрат шудан мубталост
وگرنه به حسرت شدن مبتلاست
Мазан ҷуз ба некуии ёри фол
مزن جز به نیکویی یار فال
Ки аз нек ва аз бад бурун нест ҳол
که از نیک و از بد برون نیست حال
Чу некӯ задӣ фол бар гашти бад
چو نیکو زدی فال بر گشت بد
Вагар бад задӣ аз ки нолии зи худ
و گر بَد زدی از که نالی ز خود
Суханҳои асҳоби давлати сарой
سخن های اصحاب دولتسرای
зи ахбору осори эшон дарой
ز اخبار و آثار ایشان درآی
зи нусрати сухани гӯйу фатҳу зафар
ز نصرت سخن گوی و فتح و ظفر
зи тахту сариру кулоҳу камар
ز تخت و سریر و کلاه و کمر
зи адлу зи инсоф ва доду диҳиш
ز عدل و ز انصاف و داد و دهش
зи нозу Наиму зи роҳу равиш
ز ناز و نعیم و ز راه و روش
зи аздод инҳо магӯ пеши шоҳ
ز ازداد اینها مگو پیش شاه
Ки бар хотираш ёбад икроҳи роҳ
که بر خاطرش یابد اکراه راه
Нзорӣ ба хизмати басӣ дам задӣ
نزاری به خدمت بسی دم زدی
Баду неки ҳаргуна дар ҳам задӣ
بد و نیک هرگونه در هم زدی
Нагаштӣ зи осоишу ранҷи сайр
نگشتی ز آسایش و رنج سیر
Гуҳии бад дилат ёфтам гуҳи далер
گهی بَد دلت یافتم گه دلیر
Сари бандагии пешу дасти ризо
سر بندگی پیش و دست رضا
Зада дар гиребони ҳукми қазо
زده در گریبان حکم قضا
Камар бар миёни баста дар банди ишқ
کمر بر میان بسته در بند عشق
Бурӣдаи дил аз ғайри пайванди ишқ
بریده دل از غیر پیوند عشق
Ба буии муҳаббати ҷигари сӯхта
به بوی محبّت جگر سوخته
Тару хушк бар ҳамдигар сӯхта
تر و خشک بر همدگر سوخته
зи хеши вази бегона дар ишқи дӯст
ز خویش وز بیگانه در عشق دوست
Баридани дил ва бршкстн накӯаст
بریدن دل و برشکستن نکوست
з худ нест бехештан бе хабар
ز خود نیست بی خویشتن بی خبر
Гронбор ва ҳамчун шутури раҳи сипар
گرانبار و همچون شتر ره سپر
Гуҳии маст будӣ гуҳии ҳӯшёр
گهی مست بودی گهی هوشیار
Гуҳии сурх рӯйу гуҳии шармсор
گهی سرخ روی و گهی شرمسار
На мавқуфи ҷоҳ ва на машғӯли мол
نه موقوف جاه و نه مشغول مال
Бар овоза ишқ оварда ҳол
بر آوازه عشق آورده حال
Чу диданд каз халқи бегона Эй
چو دیدند کز خلق بیگانه ای
Бар он буд ҳар кас ки девона Эй
بر آن بود هر کس که دیوانه ای
Забон дар кашиданд ва фатво навишт
زبان در کشیدند و فتوی نوشت
Ки бо хоки хунаш бибояд сиришт
که با خاکْ خونش بباید سرشت
Набуданди огаҳи зи асрори ту
نبودند آگه ز اسرار تو
Ба хӯн саъй карданд дар кори ту
به خون سعی کردند در کار تو
Валикини зи ту бехабар бӯда анд
ولیکن ز تو بی خبر بوده اند
Ҳама бе азои навҳа гар бӯда анд
همه بی عزا نوحه گر بوده اند
Маро нест мақсӯди ҷузи дӯст , дӯст
مرا نیست مقصود جز دوست، دوست
Ба мардаши мадони каш на мақсӯд ӯст
به مَردش مدان کش نه مقصود اوست
Ба эзад ки ҷуз ҳақ набудам ғараз
به ایزد که جز حق نبودم غرض
Дили хаста аз ишқу тан бе мараз
دل خسته از عشق و تن بی مرض
Бад-ӣни дардҳо бастаи мардӣ буд
بدین دَردها بسته مردی بود
Ки ҳар соъаташи тозаи дардӣ буд
که هر ساعتش تازه دَردی بود
Туоне нишастан ба сабру виқор
تَوانی نشستن به صبر و وقار
?герат нест дардӣ чу ман бе қарор
گرت نیست دردی چو من بی قرار
Агар чанд ҳамсоя бошад нижанд
اگر چند همسایه باشد نژند
зи фарёди ҳамсояи дардманд
ز فریاد همسایه دردمند
Валикини зи афсурда то тофта
ولیکن ز افسرده تا تافته
Тафовут наад тҷрбт ёфта
تفاوت نهد تجربت یافته
Надорад хабари хўшдл аз ғам зада
ندارد خبر خوشدل از غم زده
Набошад мъоҳр чу мотам зада
نباشد مُعاهِر چو ماتم زده
Касеро буд сӯзи барқи маниш
کسی را بُوَد سوز برق مَنَش
Ки дар ҷонаш уфтад на дар доманаш
که در جانش افتد نه در دامنش