Дар ахбори бармак чунин ёфтам

در اخبار برمک چنین یافتم

Ки бар олашон офарин ёфтам

که بر آلشان آفرین یافتم

Ки иҳёии холӣ ба расми ҷаҳон

که یحیای خالی به رسم جهان

Ғараз доштӣ бо яке дар ниҳон

غرض داشتی با یکی در نهان

Ҳасуд аз бузургони маърӯф буд

حسود از بزرگان معروف بود

ХлиФти баду сахти машъуф буд

خلیفت بد و سخت مشعوف بود

Аноят ба ҳолаш нагу доштӣ

عنایت به حالش نگو داشتی

Мадор мамолик бирав доштанӣ

مدار ممالک برو داشتنی

Бакӯшеду ҳиммати басии дргмошт

بکوشید و همت بسی درگماشت

Анояти қавӣ буд судаш надошт

عنایت قوی بود سودش نداشت

Вазон рӯй ҳам қасд пайваста шуд

وزان روی هم قصد پیوسته شد

Дар дӯстӣ дар ниҳон баста шуд

در دوستی در نهان بسته شد

Ду соҳиби каромати ду олии ҳамм

دو صاحب کرامت دو عالی هِمَم

Азин сон ҳасад доштандӣ ба ҳам

ازین سان حسد داشتندی به هم

Валикин адоват накарданд фош

ولیکن عداوت نکردند فاش

Змн бишинав эй дӯст ҳосид мабош

زمن بشنو ای دوست حاسد مباش

Саранҷоми яҳё ба тадбиру рой

سرانجام یحیی به تدبیر و رای

зи садри рашидаш бадал кард ҷой

ز صدر رشیدش بدل کرد جای

Аз онҷои равони гашт бо тумтароқ

از آنجا روان گشت با طمطراق

Ливои баста то армнш аз Ироқ

لوا بسته تا ارمنش از عراق

Якеро зи арбоби фарҳангу ҳуш

یکی را ز ارباب فرهنگ و هوش

Магари дасти накбати бимолиди гӯш

مگر دست نکبت بمالید گوش

Маҷоли маишат бар ӯ танг шуд

مجال معیشت بر او تنگ شد

Гиребони тадбираш аз чанг шуд

گریبان تدبیرش از چنگ شد

Дар андеша тангдастӣ бсухт

در اندیشۀ تنگدستی بسوخت

На доду ситад на харид ва фурухт

نه داد و ستد نه خرید و فروخت

Ба тадбири нақшӣ ба ҳам дар сиришт

به تدبیر نقشی به هم در سرشت

зи яҳё ба хасмаш хитобӣ навишт

ز یحیی به خصمش خطابی نوشت

Бар аҳвол эшон набӯдаш вуқуф

بر احوال ایشان نبودش وقوف

Ба таъризи худ арза кард он ҳуруф

به تعریض خود عرضه کرد آن حروف

Чу соҳиби умӯри он музаввар бихонад

چو صاحب امور آن مزوّر بخواند

Ба ҳайрат дар он визр ва ҳиялат бимонад

به حیرت در آن وِزر و حیلت بماند

Талаб кард ӯро ва зу бози ҷуст

طلب کرد او را و َزو باز جُست

Ки пеши ой ва бар гӯй бо ман дуруст

که پیش آی و بر گوی با من درست

Туро бо ман ин аФтъол аз куҷост

ترا با من این افتعال از کجاست

Чаҳ қасдат дар ин аст баргӯӣ рост

چه قصدت در این است برگوی راست

Змо кас нагаштаст маҳрӯми боз

ز ما کس نگشته‌ست محروم باز

?герат ҳоҷатӣ ҳаст худ бар мсоз

گرت حاجتی هست خود بر مساز

Чу хоини дарафтод инкор кард

چو خائن درافتاد انکار کرد

Ки ман бо ту чун донам ин кор кард

که من با تو چون دانم این کار کرد

Турои худ магар нест рағбат ба хайр

ترا خود مگر نیست رغبت به خیر

Вагар бахти кӯрам ғалат кард сайр

وگر بخت کورم غلط کرد سیر

Магар бар ту омад саволами гарон

مگر بر تو آمد سؤالم گران

Ба тазвир дафъӣ Маяфкан дар он

به تزویر دفعی میفکن در آن

Ба мҳтол муҳтоҷ гуфт эй салим

به محتال محتاج گفت ای سلیم

Миндози худ дар азоб ?илем

مینداز خود در عذاب الیم

Кунун бо ту моро ду кораст пеш

کنون با تو ما را دو کار است پیش

Гул ва шаҳд хӯрдӣ агар хору неш

گل و شهد خوردی اگر خار و نیش

Грини нома яҳё навиштаст рост

گرین نامه یحیی نوشته‌ست راست

Буд ин сухан , ҳар чаҳ хоҳӣ турост

بود این سخن، هر چه خواهی تراست

Вагар ғдри варзедӣ ва рост нест

وگر غَدر ورزیدی و راست نیست

Қаноат кун аз мо ба чӯбии дивист

قناعت کن از ما به چوبی دویست

Ба ҳабсаш фиристод ва маҳбӯс кард

به حبسش فرستاد و محبوس کرد

Ки бар ваии стҳзоء ва афсӯс кард

که بر وی ستهزاء و افسوس کرد

Вази онҷои мҷмз ба Бағдод рафт

وز آنجا مجمّز به بغداد رفت

Тафаҳҳус з доду з бедод рафт

تفحّص ز داد و ز بیداد رفت

Фрстноди мактуби он содаи мард

فرستناد مکتوب آن ساده مرد

зи яҳёи талаби ҷусти он кор кард

ز یحیی طلب جست آن کار کرد

Вакилӣ ки будаш ба доруссалом

وکیلی که بودش به دارالسلام

Ба яҳё шуду барад аз он шахси ном

به یحیی شد و برد از آن شخص نام

Ҷаҳондидаи яҳёи ғанимати шимурд

جهاندیده یحیی غنیمت شمرد

Ки кор бузургон нагиранд хирад

که کار بزرگان نگیرند خرد

Сафоро ниёбат ба ақлом дод

صفا را نیابت به اقلام داد

Ба Абдуллоҳи молик эълом дод

به عبدالله مالک اعلام داد

Ки ҳаст он азиз аз удӯли Ироқ

که هست آن عزیز از عدول عراق

Набошад дар ӯ зарқу макру нифоқ

نباشد در او زَرق و مکر و نفاق

Накӯи сирату хуби маҳзар буд

نکو سیرت و خوب محضر بود

Ба наздики мо чун бародар буд

به نزدیک ما چون برادر بود

зи хоки Ироқаш ки будӣ ватан

ز خاک عراقش که بودی وطن

Саросема кард ахтари пари Фтн

سراسیمه کرد اختر پُر فِتَن

Магари дузди накбат бар ӯ роҳ зад

مگر دزد نکبت بر او راه زد

Сипеҳр эминаш кард ва ногоҳ зад

سپهر ایمنش کرد و ناگاه زد

Чу шуд озими садри он анҷуман

چو شد عازم صدر آن انجمن

Ба пайкори дархости фаслии змн

به پیکار درخواست فصلی زمن

Навиштам ман он истимолат ба ту

نوشتم من آن استمالت به تو

Дар он хайр кардам ҳўолт ба ту

در آن خیر کردم حوالت به تو

Умедаш вафо кун ба лутф эй амир

امیدش وفا کن به لطف ای امیر

Ки ҳастам ба ҷон аз ту миннат пазир

که هستم به جان از تو منت پذیر

Чу Абдуллоҳи он нома бикшод сар

چو عبدالله آن نامه بگشاد سر

Бинозед ва гуфтӣ баровард пар

بنازید و گفتی برآوَرد پَر

Ҳамон лаҳзаи маҳбӯсро пеш хонд

همان لحظه محبوس را پیش خواند

Ба эъзоз дар садри маҷлиси нишонд

به اعزاز در صدر مجلس نشاند

зи тақсирҳо узрҳо хосташ

ز تقصیرها عُذرها خواستش

Ба халъат саропо биёросташ

به خلعت سراپا بیاراستش

Зар ва ҷома додаш , нагӯям ҳазор

زر و جامه دادش، نگویم هزار

з ҳар навъ ва ҳар ҷинс беш аз шумор

ز هر نوع و هر جنس بیش از شمار

Аз асбони тозӣ ба заррини лагом

از اسبان تازی به زرین لگام

зи покизаи рӯйони канизу ғулом

ز پاکیزه رویان کنیز و غلام

Фаровон дигар тарбият ҳо намӯд

فراوان دگر تربیت ها نمود

Каромати басӣ бар каромат фузуд

کرامت بسی بر کرامت فزود

Чу қорун шуд аз моли озодамард

چو قارون شد از مال آزادمرد

Пас аз армни оҳанг Бағдод кард

پس از ارمن آهنگ بغداد کرد

Биёмад ба даргоҳи фаррухи вазир

بیامد به درگاه فرخ وزیر

Худованди тазвири равшани замир

خداوند تزویر روشن ضمیر

Дар оварадаш аз дар яке борхўоаҳ

در آوردش از در یکی بارخواه

Ситоиш кунон рафт то пешгоҳ

ستایش کنان رفت تا پیشگاه

Чу бишнохташ пурсиш оғоз кард

چو بشناختش پرسش آغاز کرد

Мурооту икром ва эъзоз кард

مراعات و اکرام و اعزاز کرد

Атоҳои Абдуллоҳи покзод

عطاهای عبدالله پاکزاد

Якояк дар он анҷуман арз дод

یکایک در آن انجمن عرض داد

Сано гуфт бар ҳиммат ӯ басӣ

ثنا گفت بر همت او بسی

Надид он каромат касе аз касе

ندید آن کرامت کسی از کسی

зи яҳёи ду чандон дигар мол ёфт

ز یحیی دو چندان دگر مال یافت

Тавонгар аз онҷо ба маскани шитофт

توانگر از آنجا به مسکن شتافت

Ба даҳ ганҷи яҳё тасаввур накард

به ده گنج یحیی تصور نکرد

Ки бо меҳри гарм , оварад кини сард

که با مهر گرم، آوَرَد کینِ سرد

з ман бишинав эй ёр пандӣ накӯаст

ز من بشنو ای یار پندی نکوست

Наангез душман , нигаҳи дори дӯст

نَانگیز دشمن، نگه دار دوست

Ба саъии ту бояд ки дар ақду ҳал

به سعی تو باید که در عقد و حَل

Адоват шавад бо муруввати бадал

عداوت شود با مروّت بَدَل

Ба як дам тавон кард душмани басӣ

به یک دَم توان کرد دشمن بسی

Хирадманд душман нагирад касе

خردمند دشمن نگیرد کسی

Ба умрӣ тавон кард ёрӣ ба даст

به عمری توان کرد یاری به دست

Чу кардӣ ту бории мадораши зи даст

چو کردی تو باری مدارش ز دست

Бибояд дигар рӯзгории дароз

بباید دگر روزگاری دراز

Ки то рафта ояд ба даст ар на боз

که تا رفته آید به دست ار نه باز

Ба аз дӯстӣ дар ҷаҳон кор нест

به از دوستی در جهان کار نیست

Хиради душмани ангезро ёр нест

خرد دشمن انگیز را یار نیست