Илоҳӣ зФзлт набошад бадеъ

الهی زفضلت نباشد بدیع

Хатоҳои мо дарпазир аз шафиъ

خطاهای ما در پذیر از شفیع

Илоҳии мъўл ба тоъат на ем

الهی معوّل به طاعت نه‌ایم

Вале нои умед аз шафоат на ем

ولی نا امید از شفاعت نه‌ایم

Илоҳӣ ба анфоси покони хос

الهی به انفاس پاکان خاص

зи адноси нафаси бҳимии халос

ز ادناسِ نفسِ بهیمی خلاص

Аннани анояти зи мо бар мапӣч

عنان عنایت ز ما بر مپیچ

Ки мо ҷумла ҳеҷем ва камтар зҳич

که ما جمله هیچیم و کم تر زهیچ

Маро эй ҳамаи ту , зи ман даврдор

مرا ای همه تو، ز من دوردار

Вагар злтӣ рафт маъзӯри дор

وگر زلّتی رفت معذور دار

Халосами даҳ аз вартаи ҳирсу оз

خلاصم ده از ورطه حرص و آز

Марон бар забонами маҳолу муҷоз

مران بر زبانم محال و مجاز

Бибахшоӣ бръҷз ва бе чоргим

ببخشای برعجز و بی‌چارگیم

Буруновар аз худ ба як боргим

برون آور از خود به یک بارگیم

Макун бе насибами зи фазли ъмим

مکن بی‌نصیبم ز فضل عمیم

зи халқами амони даҳ ба умеду бим

ز خلقم امان ده به امید و بیم

Дарунами чунон пар кун аз ҳуби ол

درونم چنان پر کن از حُبّ آل

Ки дар ваии нгнҷддгар қилу қол

که در وی نگنجد دگر قیل و قال

Бадишон намӯдӣ раҳ аз бадв кун

بدیشان نمودی ره از بدوِ کُن

Маъодам ба ман баъзҳо баъз кун

معادم به مِن بَعْضِها بَعض کُن

Киам ман чаҳ дорам ту дории туе

که‌ام من چه دارم تو داری تویی

Алоҳии паноҳи нзории туе

الهی پناه نزاری تویی

Туе пои мард ва туе дасти гир

تویی پای‌مرد و تویی دست گیر

Бибахшоӣ ва раҳмат кун ва дар пазир

ببخشای و رحمت کن و در پذیر