эй сари кӯии ту манзили гуҳи осоиши ман

ای سرِ کویِ تو منزل گَهِ آسایشِ من

Хаҷал аз мсқлаҳи ҷӯади ту ороиши ман

خجل از مصقلۀ جودِ تو آرایشِ من

Ҳамаи умед ба бахшӯдан ва бахшӣдан туаст

همه امید به بخشودن و بخشیدنِ توست

Фазли ту кам накунад ҳисса ӣ бахшоиши ман

فضلِ تو کم نکند حصّه ی بخشایشِ من

Ҳам ризои ту халосам диҳад аз оташи қаҳр

هم رضایِ تو خلاصم دهد از آتشِ قهر

Бас буд раҳмати ту бута ӣ полоиши ман

بس بود رحمت تو بوته ی پالایش من

Пеши тӯфони қиёмат чаҳ маҳал хоҳад дошт

پیشِ طوفانِ قیامت چه محل خواهد داشت

Дар девори ибодати зи гули андоиши ман

در دیوار عبادت ز گل اندایش من

То далели карамати ҳодӣ бахтам нашавад

تا دلیلِ کرمت هادی بختم نشود

Раҳ ба мақсади набарди марҳалаи паймоиши ман

ره به مقصد نبرد مرحله پیمایشِ من

Кори тақдир ту дорад ману умед ба ту

کار تقدیرِ تو دارد من و امید به تو

То чаҳ ояд змну коҳишу афзоиши ман

تا چه آید زمن و کاهش و افزایشِ من

Зории зори нзории ситами фарсӯда

زاریِ زارِ نزاریِ ستم فرسوده

Ту шинав варна ки дорад ғами фарсойиши ман

تو شنو ورنه که دارد غمِ فرسایش من