Кас надорад хабар аз воқеаи мушкили ман

کس ندارد خبر از واقعهٔ مشکل من

Ҳосилӣ нест зи андеша бе ҳосили ман

حاصلی نیست ز اندیشهٔ بی‌حاصل من

Душманӣ нест маро аз дили девонаи бтар

دشمنی نیست مرا از دل دیوانه بتر

Ҳар замони воқеае бо серуми оради дили ман

هر زمان واقعه ای با سرم آرد دل من

намекашад ёраму хушнӯдами азиро ки маро

می کشد یارم و خشنودم ازیرا که مرا

Тамаъӣ нест з ҷон кандан бар ботили ман

طمعی نیست ز جان کندن بر باطل من

Ин ғазал гӯ бинмоӣед ба соҳиби фатво

این غزل گو بنمایید به صاحب فتوی

То нахоҳад ба шариъати дят аз қотили ман

تا نخواهد به شریعت دیت از قاتل من

Май рӯм бехабар аз хештану мушкили онк

می روم بی خبر از خویشتن و مشکل آنک

Кас надорад хабар аз воқеа ӣ мушкили ман

کس ندارد خبر از واقعه ی مشکل من

Буии хӯни ҷигар сӯхта ояд то ҳашар

بوی خون جگر سوخته آید تا حشر

Аз заминӣ ки дар он роҳ буд манзили ман

از زمینی که در آن راه بود منزل من

Аз ки ёрии талабам дар ки гурезам чаҳ кунам

از که یاری طلبم در که گریزم چه کنم

Ҷузи ғами дӯст касе нест дигар қобили ман

جز غم دوست کسی نیست دگر قابل من

Ҳеҷ дил дар ҳамаи офоқи ҷаҳон аз хубон

هیچ دل در همه آفاق جهان از خوبان

Тоқат ҷавр наёрад ки дили ғофили ман

طاقت جور نیارد که دل غافل من

Душмани ҷони нзории дил беофият аст

دشمن جان نزاری دل بی عافیت است

Рости гӯйии дил ман нест зи оби гули ман

راست گویی دل من نیست ز آب گل من