Алғёс эй дӯстон аз дард бе дармони ман

الغیاث ای دوستان از درد بی درمان من

Худ наме бахшойади охири ҳеҷ дил бар ҷони ман

خود نمی بخشاید آخر هیچ دل بر جان من

Ҳам ъФои аллоҳи ғам кигар сад маслиҳат дорад дамӣ

هم عفا الله غم که گر صد مصلحت دارد دمی

Нест ғоиби ҳаргиз аз байғӯлаи аҳзони ман

نیست غایب هرگز از بیغوله احزان من

Оқилон бар ман маломат мекунанд оре валек

عاقلان بر من ملامت می کنند آری ولیک

Чун кунам бо дил ки камтар мекунад фармони ман

چون کنم با دل که کمتر می کند فرمان من

Мардум огаҳ нест аз тоўили рӯзи растхез

مردم آگه نیست از تاویل روز رستخیز

Ман бигӯям чист он шабҳои бе поёни ман

من بگویم چیست آن شب های بی پایان من

Дили кабобӣ буд ва акнӯн хӯн шуда дар доманам

دل کبابی بود و اکنون خون شده در دامنم

намеЧехияанд қатраи қатраи чашми хӯни афшони ман

می چکاند قطره قطره چشم خون افشان من

Тани ҳасири нафти олӯдаи сету оташ дар миён

تن حصیر نفت آلوده ست و آتش در میان

Ҳам сар аз ҷое براردи оташи пинҳони ман

هم سر از جایی برآرد آتش پنهان من

Дӯст медорам киро онро каз аввал баста анд

دوست میدارم که را آن را کز اول بسته اند

Бо шиканҷи ҳалқаҳои зулф ӯ паймони ман

با شکنج حلقه های زلف او پیمان من

Баъди азин дил дар залолат меравад яъне ки шуд

بعد ازین دل در ضلالت می رود یعنی که شد

Зулф ӯ астағфируллоҳи алъзими имони ман

زلف او استغفرالله العظیم ایمان من

Дил ба зорӣ хӯн шуду ҷонам ба хорӣ май барад

دل به زاری خون شد و جانم به خواری می برد

Бар нзорӣ раҳматӣ кун охир эй ҷонони ман

بر نزاری رحمتی کن آخر ای جانان من