Маҷнӯн дар Лайлӣ зад Фарҳод дар ширин

مجنون در لیلی زد فرهاد در شیرین

ӣнҷо суханӣ дидам ҳамчун шукри ширин

اینجا سخنی دیدم همچون شکر شیرین

Кӯи зайдӣу шоўўрӣ каз рӯй ҷавони мардӣ

کو زیدی و شاووری کز روی جوان مردی

Гуяд сухани Лайлии оради хабари ширин

گوید سخن لیلی آرد خبر شیرین

Хусрави зи сари нихвати мағрури каллаи дорӣ

خسرو ز سر نخوت مغرور کله داری

Фарҳод ба ҷони баста бар ҷони камари ширин

فرهاد به جان بسته بر جان کمر شیرین

Обишхур агар оради беруни зи сафоҳонам

آبشخور اگر آرد بیرون ز صفاهانم

Ин бор фурӯд оем бар хок дар ширин

این بار فرود آیم بر خاک در شیرین

Бо он ки шавад бешак дар хӯни ман бе дил

با آن که شود بی شک در خون من بی دل

Ҳайҳот агар уфтад бар ман гузари ширин

هیهات اگر افتد بر من گذر شیرین

Бо ман ба турши рӯеи гӯ талх магӯ ҳосид

با من به ترش رویی گو تلخ مگو حاسد

Гар шӯр кунам шояд андари назари ширин

گر شور کنم شاید اندر نظر شیرین

Талхаст чунон айшӣ эй дӯст ки лотсأл

تلخ است چنان عیشی ای دوست که لاتسأل

Вақтаст нзориро рафтан ба сари ширин

وقت است نزاری را رفتن به سر شیرین

То ишқи буруни орад аз сари ҳавасати ёро

تا عشق برون آرد از سر هوست یارا

Авқот нзорӣ хон чанд аз смри ширин

اوقات نزاری خوان چند از سمر شیرین