эй ки аз макри аду бар хеш май пайчии чунин
ای که از مکرِ عدو بر خویش میپیچی چنین
Наси қуръон гӯш кун валлоҳи хиролмокрин
نصِّ قرآن گوش کن والله خیرالماکرین
То шӯй аз макри душмани эмин аз худ давр бош
تا شوی از مکرِ دشمن ایمن از خود دور باش
Ҳеҷ дигар нест إло ӯ ҷуз ӯ чизеи мубин
هیچ دیگر نیست إلّا او جز او چیزی مبین
Аз сари сар боядат аввали қадами бархестан
از سرِ سر بایدت اول قدم برخاستن
То туоне буд бо Каррӯбӣон хилват нишин
تا توانی بود با کرّوبیان خلوتنشین
Шояд ар тазмин кунам байтии мувофиқ аз ҳаким
شاید ار تضمین کنم بیتی موافق از حکیم
« каз малик бар ҳиммат ӯ офарини боди офарин »
«کز ملک بر همّت او آفرین باد آفرین»
Бугзарад аз сидраи аъло ба қадару мартабат
بگذرد از سدرۀ اعلا به قدر و مرتبت
« ҳар киро малик қаноат шуд мусаллам бар замин »
«هر که را ملکِ قناعت شد مسلّم بر زمین»
Мард то дар таҳти фармони дили ноқис буд
مرد تا در تحتِ فرمانِ دلِ ناقص بود
Кӣ тавонад зад ба ҳам бар хайру шару куфру дайн
کی تواند زد به هم بر خیر و شرّ و کفر و دین
Рӯ ба худ чизеи мадони чизеи мубини як бораи шӯ
رو به خود چیزی مدان چیزی مبین یکباره شو
Маҳви мутлақ то шавад илми алиқини айни алиқин
محوِ مطلق تا شود علمالیقین عینالیقین
Гар ба таслиму ризо аз хеш берун омадӣ
گر به تسلیم و رضا از خویش بیرون آمدی
Инак эй фарзанди ҳин бар шӯ ба фирдавси барин
اینک ای فرزند هین بر شو به فردوسِ برین
Вар бурун кардӣ зи сари савдои хамру озу ҳирс
ور برون کردی ز سر سودایِ خمر و آز و حرص
Инак эй бобои биёи бустони зи мо моءи муайян
اینک ای بابا بیا بستان ز ما ماءِ معین
Эътимод ар мекунӣ бар фазл мавло кун ки нест
اعتماد ار میکنی بر فضلِ مولا کن که نیست
Чун таваккул дар ҷаҳони ҳсни ҳсини сади матин
چون توکّل در جهان حصن حصین سدّ متین
Аз миёни ҳалқаи мардон чу ҳалқа бар дарӣ
از میانِ حلقۀ مردان چو حلقه بر دری
То ту бошӣ чорсў дар банди зари ҳам чун нигин
تا تو باشی چارسو در بند زر همچون نگین
Мускирот алўҷд мехон то нзорӣ гуядат
مسکرات الوجد میخوان تا نزاری گویدت
Чист хулду кавсару шеру шаробу ангабин
چیست خلد و کوثر و شیر و شراب و انگبین