Дили баро дар орзӯӣ рӯй шаҳри орои ту

دل‌برا در آرزویِ رویِ شهر آرایِ تو

Умр ман бигузашт ва ман нагузаштам аз савдои ту

عمر من بگذشت و من نگذشتم از سودایِ تو

Гар марои он даст рас бошад ки боди субҳ ро

گر مرا آن دست رس باشد که بادِ صبح را

Доманати бгрФтмии афтодамӣ дар пои ту

دامنت بگرفتمی افتادمی در پایِ تو

Бар гузаргоҳ ту мехоҳам ки дар хокам ниҳанд

بر گذرگاهِ تو می‌خواهم که در خاکم نهند

То магар бар хокам уфтад сояи болои ту

تا مگر بر خاکم افتد سایۀ بالای تو

Беш азин тоқат намеорм бикун дармони ман

بیش ازین طاقت نمی‌آرم بکن درمانِ من

Зонк хӯнам мехӯрд ҳиҷрони дрдоФзои ту

زانک خونم می‌خورد هجرانِ دردافزایِ تو

Марҳамат кун дар ҳалоки ҷони ман чандин макуш

مرحمت کن در هلاکِ جانِ من چندین مکوش

Гар фироқ инаст ҳоҷат нест истилои ту

گر فراق این است حاجت نیست استیلایِ تو

Ҷузи туро раҳ нест дар хилвати сарои ҷони ман

جز ترا ره نیست در خلوت سرایِ جانِ من

Худ маҳоласт ин ки биншинад касе бар ҷои ту

خود محال است این که بنشیند کسی بر جایِ تو

Аз хаёлат пресс агарчӣ бар ту худ пӯшида нест

از خیالت پرس اگرچه بر تو خود پوشیده نیست

То ба фурсат арза дорад ҳоли ман бар раъии ту

تا به فرصت عرضه دارد حالِ من بر رأیِ تو

Ғарқ шуд дар баҳри ишқат чун нзории сади ҳазор

غرق شد در بحرِ عشقت چون نزاری سد هزار

Худ нзорӣ чист камтар қатра аз дарёии ту

خود نزاری چیست کم‌تر قطره از دریایِ تو