Бароварданд тӯфон аз ҷаҳони девони сулаймони кӯ

برآوردند طوفان از جهان دیوان سلیمان کو

зи саҳари сомрӣ пар шуд ҳамаи офоқи събони кӯ

ز سحرِ سامری پر شد همه آفاق ثعبان کو

Табибони оҷизу музтари фурӯи монданд аз ин иллат

طبیبان عاجز و مضطر فرو ماندند از این علّت

Балии дард фаровон ҳаст андаки мояи дармони кӯ

بلی دردِ فراوان هست اندک مایه درمان کو

Забон бо дил чу набӯд рост , имон кӣ буд содиқ

زبان با دل چو نبود راست، ایمان کی بود صادق

Шаҳодат гӯй бисёранд аммо аҳли имони кӯ

شهادت گوی بسیارند امّا اهلِ ایمان کو

Ту даъвӣ мекунӣ бо ман ки ман дар олами ртбт

تو دعوی می کنی با من که من در عالم رتبت

Мутӣъи ҳукми султонаму лекини ҳукми султони кӯ

مطیع حکم سلطانم و لیکن حکمِ سلطان کو

Агар ман бо ту баргӯем ки ҳуҷҷат нест бе фармон

اگر من با تو برگویم که حجّت نیست بی فرمان

Ту хоҳӣ гуфт агар аз ҳукм султонаст фармони кӯ

تو خواهی گفت اگر از حکمِ سلطان است فرمان کو

Миннат гӯям ки кашфӣ меравад дар олами ботин

منت گویم که کشفی می رود در عالمِ باطن

Ту хоҳии ҳуҷҷат овардан ки ҳуҷҷат кист бурҳони кӯ

تو خواهی حجّت آوردن که حجّت کیست برهان کو

Мусулмонӣ агар гӯям ба таслимаст хоҳӣ гуфт

مسلمانی اگر گویم به تسلیم است خواهی گفت

Дурустаст ин сухани оре муқарар шуд мусулмони кӯ

درست است این سخن آری مقرّر شد مسلمان کو

Марои илзом хоҳӣ кард бар шарти мусулмонӣ

مرا الزام خواهی کرد بر شرطِ مسلمانی

Сухани худ бо сухан донаст аммо он сухани дони кӯ

سخن خود با سخن دان است امّا آن سخن دان کو

Нзории пеш по бингар магӯ асрори пинҳонӣ

نزاری پیشِ پا بنگر مگو اسرار پنهانی

Сухани худ бо сухан донаст сухани доне чу салмони кӯ

سخن خود با سخن دان است سخن دانی چو سلمان کو