Ҳастам зи ҷоми ишқати маст ва хароб гашта

هستم ز جام عشقت مست و خراب گشته

Тани тоб меҳр дода дили хӯн ноб гашта

تن تاب مهر داده دل خون ناب گشته

Дар хӯн нишаста дидаи ҷонӣ ба лаби расида

در خون نشسته دیده جانی به لب رسیده

Беақлу ҳуши монда бе хӯрд ва хоб гашта

بی عقل و هوش مانده بی خورد و خواب گشته

То офтоб рӯят шуд дар ғмом дорам

تا آفتاب رویت شد در غمام دارم

Ранги рухии зи ҳасрат чун моҳ тоб гашта

رنگ رخی ز حسرت چون ماه تاب گشته

Гар об руз набӯдӣ пайвастаи мӯниси ман

گر آب رز نبودی پیوسته مونس من

Будӣ муҳӣти ҳикмат бар ман сароб гашта

بودی محیط حکمت بر من سراب گشته

Рӯе бидон тароват оварда хати зулмат

رویی بدان طراوت آورده خط ظلمت

Фар ҳамЭй бӯда пар ғроб гашта

فرَ همای بوده پرَ غراب گشته

Ҳар бомдоди соқии пеши ор ва бар кафам на

هر بامداد ساقی پیش آر و بر کفم نه

Зон ширае ки дар хами лаъл музоб гашта

زان شیره ای که در خم لعل مذاب گشته

Май хона ӣ муҳаббати маъмури боди доим

می خانه ی محبت معمور باد دایم

Гӯ бош малики дунёи доим хароб гашта

گو باش ملک دنیا دایم خراب گشته

Зуҳдии чунон музаввар аз ғояти надомат

زهدی چنان مزور از غایت ندامت

Дар ҳалқи порсоёни ҳам чун таноб гашта

در حلق پارسایان هم چون طناب گشته

Олӯдаи доманонро бо мо чаҳ кори борӣ

آلوده دامنان را با ما چه کار باری

Ойини пок бозӣ дайраст то бгштаҳ

آیین پاک بازی دیرست تا بگشته

Зини пеш буд корам чун сарви рости қомат

زین پیش بود کارم چون سرو راست قامت

Акнӯн чу зулфи хубони пари печ ва тоб гашта

اکنون چو زلف خوبان پر پیچ و تاب گشته

Вақте дили нзории гирд бало нагаштӣ

وقتی دل نزاری گرد بلا نگشتی

Ва акнӯн чу нои бакорон бар носавоб гашта

و اکنون چو نا بکاران بر ناصواب گشته