Ин бор шуд аз дастами кори дили саргашта

این بار شد از دستم کار دل سرگشته

Акнӯн манаму чашмӣ дар хӯни дили оғишта

اکنون منم و چشمی در خون دل آغشته

Пари шӯр шарӣ дорам гӯ дар сари ин сари шӯ

پر شور شری دارم گو در سر این سر شو

Бар ҷбҳти ман фитрат дайраст ки бинвишта

بر جبهت من فطرت دیرست که بنوشته

Обу гул мо шуд хӯн аз қудрати сунъ ӯ

آب و گل ما شد خون از قدرت صنع او

Эзади гули одамро бефоида насиришта

ایزد گل آدم را بی فایده نسرشته

Бар буии хати ғулмон бар ёди хати ризвон

بر بوی خط غلمان بر یاد خط رضوان

Бингар ба лаб сабза биншин ба сари кушта

بنگر به لب سبزه بنشین به سر کشته

Назора гуҳӣ дорам саҳроаши риёзи хулд

نظاره گهی دارم صحراش ریاض خلد

Як рӯз наме ое бо мо сари он пушта

یک روز نمی آیی با ما سر آن پشته

Бар маҷлиси ушшоқи ой бехештан ва бингар

بر مجلس عشاق آی بی خویشتن و بنگر

Ҳам кушта дар ӯ зиндаи ҳам зиндаи дарави кушта

هم کشته در او زنده هم زنده درو کشته

Дардо ки нзорӣ шуд борӣктар аз сӯзан

دردا که نزاری شد باریک‌تر از سوزن

Ҳам оқибат аз ҷое сар бар кунад ин ришта

هم عاقبت از جایی سر بر کند این رشته