Дар даҳ алии алсбоҳ ба дафъи хумори бода

در ده علی الصباح به دفعِ خمار باده

Ҷонами зтшнгӣ ба лаб омад биор бода

جانم زتشنگی به لب آمد بیار باده

Бар хез ва баркаш аз сари хами рӯзи иди бурқаъ

بر خیز و برکش از سرِ خم روزِ عید برقع

Он бас ки дод дар рамазони интизори бода

آن بس که داد در رمضان انتظار باده

Ҳар субҳи дами зи барқи асири қадаҳи дамодам

هر صبح دم ز برق اثیر قدح دمادم

Дар кӯра ӣ вуҷӯди ман афкан чу нори бода

در کوره ی وجودِ من افکن چو نار باده

Гар бармало намехӯрамаш айни маслиҳати дон

گر برملا نمی خورمش عین مصلحت دان

Тарсам ки роз сина кунад ошкори бода

ترسم که راز سینه کند آشکار باده

Қалби тамӯзи бодау ҳангоми тири бода

قلبِ تموز باده و هنگام تیر باده

Вақти хриФи бодау фасли баҳори бода

وقتِ خریف باده و فصل بهار باده

Хуши вақти орифон ки алии рағми порсоён

خوش وقت عارفان که علی رغمِ پارسایان

Бар малик коинот кунанд ихтиёри бода

بر ملکِ کاینات کنند اختیار باده

Дорад ба мазҳаби ҳукамои баланди ҳиммат

دارد به مذهبِ حکمایِ بلند همّت

Брҷўҳри нафиси вуҷӯди ифтихори бода

برجوهر نفیس وجود افتخار باده

Бо дасти умрбод ки бебода бигузароне

با دست عمرباد که بی باده بگذرانی

Бар боди субҳи хуш буд аздсти ёри бода

بر باد صبح خوش بود ازدست یار باده

Бо рӯзгор дар ғаму шодӣ мувофиқат кун

با روزگار در غم و شادی موافقت کن

Аз каф ба ҳеҷ ҳоли ту холии мадори бода

از کف به هیچ حال تو خالی مدار باده

Хоҳии нзорё ки бар аз умр хӯрда бошӣ

خواهی نزاریا که بر از عمر خورده باشی

Ҷуз бо ҳариф аҳл махӯр зинҳор бода

جز با حریف اهل مخور زینهار باده

Беҳамдамӣ басар нашавад умри аҳли дил ро

بی همدمی بسر نشود عمر اهل دل را

Бо нохўшони маҳол буд хуши гўори бода

با ناخوشان محال بود خوش گوار باده