Ғуломи соқии хешам ки аз шароби шабона

غلام ساقیِ خویشم که از شرابِ شبانه

з бомдод кунад чашмаи ҳаёти равона

ز بامداد کند چشمة حیات روانه

Ба ҷамъ кардани асҳоби қосидии бифиристад

به جمع کردنِ اصحاب قاصدی بفرستد

Чунон ки узр касе нашунӯд ба ҳеҷ баҳона

چنان که عذر کسی نشنود به هیچ بهانه

Ҳарифро ки кунад коҳилии сазои бидиҳандаш

حریف را که کند کاهلی سزا بدهندش

Ба зӯри мӯии кашонаш бурун баранд зи хона

به زور موی کشانش برون برند ز خانه

Агарчӣ ҳар ки ба унфаши барӣ ба ҳалқа ӣ маҷлис

اگرچه هر که به عنفش بری به حلقه ی مجلس

Яқин ки нест ҳарифонаи бал буд хрФонаҳ

یقین که نیست حریفانه بل بود خرفانه

Вагарнаи зиндаи дил аз ирти субҳи гоҳ ба таъҷил

وگرنه زنده‌دل از یرتِ صبح‌گاه به تعجیل

Ба боғ хнб дуанд улоғи аилчёнаҳ

به باغ خنب دواند الاغ ایلچیانه

Ғарази фузӯнии шавқ ва муҳаббатаст зиёда

غرض فزونیِ شوق و محبت است زیاده

На лаҳву ҳазл на овози чангу бонги чғонаҳ

نه لهو و هزل نه آوازِ چنگ و بانگ چغانه

Чу бод мегузаронад замонаи киштии умрат

چو باد می‌گذراند زمانه کشتی عمرت

Вазин муҳӣт ба як ҳамла май барад ба карона

وزین محیط به یک حمله می‌برد به کرانه

Миёни қулзум дунё бимонадае мутаҳайир

میان قلزم دنیا بمانده‌ای متحیر

Бакӯш то ба саломати буруни шӯии зи миёна

بکوش تا به سلامت برون شوی ز میانه

Дило макун ба мулоқоти дӯсти ҳеҷ таваққуъ

دلا مکن به ملاقاتِ دوست هیچ توقع

Ҳануз ношуда аз хештан ба дӯсти ягона

هنوز ناشده از خویشتن به دوست یگانه

зи хештан ба дро то ба хонаи дӯсти даройад

ز خویشتن به درآ تا به خانه دوست درآید

Дуе нишона ӣ касрат буд мабош нишона

دویی نشانه ی کثرت بود مباش نشانه

Мапӣч рӯй з ваҳдат макун татаббуъи касрат

مپیچ روی ز وحدت مکن تتّبع کثرت

Фусуни ишқи зи худ дафъ мекунӣ ба фасона

فسونِ عشق ز خود دفع می‌کنی به فسانه

Мабош алои фарзанди нақди вақти ъзизо

مباش الاّ فرزند نقدِ وقت عزیزا

Қабул кун зи нзории насиҳатии падарона

قبول کن ز نزاری نصیحتی پدرانه

Чу рӯзгор сар омад чаҳ подшо чаҳ гадо ро

چو روزگار سر آمد چه پادشا چه گدا را

Ба як нафас ки براردи замони надоди замона

به یک نفس که برآرد زمان نداد زمانه